- بخش پنجم: امامان شیعه(علیهم السلام اجمعین) 1
- اشاره 1
- پرسش شمارۀ 88 (204): اولی الامر و امامان 2
- اشاره 2
- پاسخ 3
- پرسش شمارۀ 89 (181): حکومت امامان و تحقق لطف الهی 6
- اشاره 6
- پاسخ 9
- پرسش شمارۀ 90 (131): پشتیبانی خدا از امامان و نابودی دشمنان 9
- اشاره 9
- پرسش شمارۀ 91 (117):حکومت امامان وحدیثث خلفای دوازده گانه 11
- پاسخ 11
- اشاره 11
- پرسش شمارۀ 92 (112): نقص ایمان و کامل شدن تعداد امامان 15
- پاسخ 15
- اشاره 15
- پرسش شمارۀ 93 (24): امامان از نسل امام حسین(علیه السلام)، نه امام حسن(علیه السلام) 17
- پاسخ 17
- اشاره 17
- پرسش شمارۀ 94 (40):زاده شدن امام از ران راست 20
- اشاره 20
- پاسخ 20
- پرسش شمارۀ 95 (60):خلافت دیگرامامان 22
- اشاره 22
- پاسخ 22
- اشاره 23
- پاسخ 23
- پرسش شمارۀ 96 (71): استفاده نکردن امامان از قدرت خارق العاده 23
- اشاره 26
- پرسش شمارۀ 97 (113): سفارش پیامبر(صلی الله علیه وآله)دلیلی بر عدم امامت اهل بیت(علیهم السلام اجمعین) 26
- پرسش شمارۀ 98 (81): حسن و حسین(علیه السلام) ویژگی ممتازی نداشتند 32
- اشاره 32
- پاسخ 33
- اشاره 37
- سئوال شماره 99 (9): تناقض در صلح امام حسن(علیهم السلام) و جنگ امام حسین(علیهم السلام) 37
- پاسخ 38
- پرسش شمارۀ 100 (140): تناقضات شیعه در اعتقادات 45
- اشاره 45
- اشاره 46
- پاسخ 46
- طرفداری امام حسن(علیه السلام)از عثمان 48
- اجل بهترین نگهبان است 48
- داستانی ساختگی 50
- پاسخ امام علی(علیه السلام) 55
- هدف این روایت 55
- امکان تحریف ماجرا 56
- دختران رسول خدا(صلی الله علیه وآله) 59
- پرسش شمارۀ 101 (21): کناره گیری امام حسن(علیه السلام) به نفع معاویۀ کافر 61
- پاسخ 61
- اشاره 61
- اشاره 64
- پرسش شمارۀ 102 (105): مذمت امام حسن(علیه السلام)توسط شیعیان 64
- پاسخ 64
- اشاره 64
- ای خوار کنندۀ اهل ایمان 64
- مقایسۀ امام حسن(علیه السلام)با فرزندانش 68
- پاسخ 69
- پرسش شمارۀ 103 (62): توجه به حسین(علیه السلام)و بی توجهی به ابوبکر بن علی 69
- اشاره 69
- اشاره 72
- پاسخ 72
- پرسش شمارۀ 105 (156): کشتن امام حسین(علیه السلام)سبب ارتداد مردم 76
- پاسخ 76
- اشاره 76
- اشاره 77
- پرسش شمارۀ 106 (191):ایمان به قضای الهی و اندوه برای امام حسین(علیه السلام) 77
- پاسخ 77
- پرسش شمارۀ 107 (192): گریه برای عزت بخش اسلام 83
- اشاره 83
- پاسخ 83
- اشاره 85
- پاسخ 85
- پرسش شمارۀ 108 (193): همراه بردن خانواده، دلیلی بر نداشتن علم غیب 85
- اشاره 88
- پرسش شمارۀ 109 (194): یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 88
- اشاره 89
- پاسخ 89
- الف: فرمان یزید به قتل امام حسین(علیه السلام) 91
- یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 91
- یزید مکافات خود را دید 96
- محکومیت یزید از سوی علمای اهل سنت 98
- ب: رضایت یزید از کشتن امام حسین(علیه السلام) 98
- ج: شواهدی از رفتار یزید 100
- جایزۀ یزید به ابن زیاد 102
- اشاره 105
- پرسش شمارۀ 110 (195): علم غیب حسین(علیه السلام)و اقدام به خودکشی 105
- پاسخ 106
- اشاره 107
- پرسش شمارۀ 111 (196): ولایت تکوینی و خودکشی حسین(علیه السلام) 107
- اشاره 109
- پرسش شمارۀ 112 (199): خون خواهی حسین(علیه السلام) 109
- پاسخ 114
- اشاره 114
- پرسش شمارۀ 113 (26): قدرت گرفتن شیعه و ظهور نکردن حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 114
- اشاره 117
- پرسش شمارۀ 114 (38): قضاوت با قوانین نسخ شدۀ آل داود 117
- پرسش شمارۀ 115 (39): کشتار اعراب و قریشیان و سازش با یهود و مسیحیان 120
- پاسخ 120
- اشاره 120
- اشاره 121
- پاسخ 121
- پرسش شمارۀ 117 (89):هم نام بودن پدر مهدی با پدر پیامبر(صلی الله علیه وآله) 122
- اشاره 122
- پاسخ 122
- پرسش شمارۀ 118 (90):شک و تردید به خاطر روایات مختلف دربارۀ مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 125
- اشاره 125
- پاسخ 128
- پاسخ 135
- پرسش شمارۀ 119 (100):وجود مهدی، مستند به گفتار یک زن 135
- اشاره 135
- پرسش شمارۀ 120 (110): اختلاف میان شیعیان، دلیلی بر عدم ارتباط با مهدی 137
- اشاره 137
- پاسخ 137
- اشاره 142
- پرسش شمارۀ 121 (130):منافات غیبت با قاعدۀ لطف 142
- پاسخ 142
- پرسش شمارۀ 122 (147):اثبات وجود مهدی با ادعای یک مرد 144
- اشاره 144
- پاسخ 144
- اشاره 146
- پاسخ 146
- پرسش شمارۀ 123 (150): یاری فرشتگان و هراس و غیبت امام 146
- اشاره 148
- پاسخ 148
- پرسش شمارۀ 124 (157): کشته شدن مهدی و کشته نشدن امامان پیشین 148
- پاسخ 152
- اشاره 152
- پرسش شمارۀ 125 (171): تناقض غیبت با لزوم شناخت امام 152
- اشاره 153
- پرسش شمارۀ 126 (172): عمر طولانی مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)و عمر کوتاه پیامبر(صلی الله علیه وآله) 153
- پاسخ 154
- پاسخ 157
- اشاره 157
- پرسش شمارۀ 127 (190): جاودانگی و طول عمر مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 157
- اشاره 159
- پرسش شمارۀ 128 (200): چرا مهدی می ترسد؟ 159
- پاسخ 159
- پرسش شمارۀ 129 (69): ظهور تشیع پس از اکمال دین و وفات پیامبر(صلی الله علیه وآله) 167
- اشاره 167
- فصل اول: شیعه و مذهب تشیع 167
- پاسخ 167
- پاسخ 169
- پرسش شمارۀ 130 (11): نام گذاری افراد به نام عمر 169
- اشاره 169
- پرسش شمارۀ 131 (44): کثرت مذاهب، دلیلی بر بطلان تشیع 170
- اشاره 170
- پاسخ 171
- اشاره 172
- پرسش شمارۀ 132 (52): تناقض احادیث، دلیلی بر بطلان تشیع 172
- پاسخ 173
- اشاره 175
- پرسش شمارۀ 133 (35): شیعه بدون هیچ دستاوردی 175
- پرسش شمارۀ 135 (106):فرقه های مختلف شیعه و تکفیر یکدیگر 177
- اشاره 177
- پاسخ 178
- اشاره 179
- پرسش شمارۀ 136 (143): پدید آمدن منابع حدیثی شیعه در قرون اخیر 179
- پاسخ 180
- پاسخ 182
- اشاره 182
- اشاره 184
- پاسخ 184
- پرسش شمارۀ 138 (169): دشمنی شیعیان با جمع کثیری از اهل بیت 184
- پاسخ 185
- پرسش شمارۀ 139 (173): پذیرش سخن عثمان بن سعید یا جعفر کذاب؟ 185
- اشاره 185
- اشاره 186
- پرسش شمارۀ 140 (174): سرشت شیعه و اهل سنت 186
- پاسخ 187
- اشاره 189
- پرسش شمارۀ 141 (178): مذمت زراره و دیگر بزرگان شیعه 189
- پرسش شمارۀ 142 (99):دشمنی با صحابه و تکفیر زیدیه 194
- اشاره 194
- پاسخ 194
- پاسخ 195
- پرسش شمارۀ 143 (104):کمک شیعیان به دشمنان اسلام و مسلمین 195
- اشاره 195
- اشاره 195
- یکم: خواجه نصیر طوسی در دولت مغول 195
- دوم: فتوحات صلاح الدین ایوبی 200
- پاسخ 201
- اشاره 201
- پرسش شمارۀ 144 (87): تناقض در تکفیر توهین کنندگان به قرآن و امامت 201
- پاسخ 203
- اشاره 203
- پرسش شمارۀ 145 (67): دشنام شیعه به صحابه و احترام سنی به اهل بیت 203
- اشاره 206
- پرسش شمارۀ 146 (122):اعتراف به تلاش های ابوبکر و عمر، و تکفیر آن دو 206
- پاسخ 206
- پرسش شمارۀ 147 (203): دشنام به عایشه و خلفای سه گانه 208
- اشاره 208
- پاسخ 208
البته گاه نقل به معنا و حافظۀ ناکافی و بریدن بخشی از روایت و عدم دقت در معنای حدیث، و همچنین صدور برخی اوامر از سوی ائمه صلوات الله علیهم جهت تقیه و برای حفظ جان شیعیان، منجر به اختلاف میان روایات می گردید. این همان چیزی است که شیخ طوسی در مقدمۀ تهذیب، به آن اشاره کرده است.
اهل علم با یاری امامان، مشکلات موجود را یافتند و معانی را روشن نمودند و میان اختلافات، سازش ایجاد کردند و بخش های بریده شده را به اصل حدیث برگرداندند و موارد صادر شده بر اساس تقیه را روشن ساختند و مطلق را بر مقید و خاص را بر عام و مجمل را بر مبیّن حمل نمودند و بر اساس ضوابطی که علمی و اطمینان آور بود، مشکل را حل کردند و با دقت و حوصله و امانت داری، آن ها را با هم تطبیق دادند. این همان روشی بود که تهذیب الاحکام شیخ طوسی و دیگر کتاب ها پیش گرفتند.
پس می بینیم که شیعۀ امامیه، معیاری یکسان برای علاج این مشکل دارد؛ چرا که مذهبی واحد است. در حالی که مذاهب دیگر، هر یک معیاری جداگانه دارند و ساز خود را می زنند؛ چون مذاهبی گوناگون با معیارهای مختلف هستند.
و الحمد لله و الصلاه و السلام علی عباده الذین اصطفی محمد و آله.
پرسش شمارۀ 133 (35): شیعه بدون هیچ دستاوردی
اشاره
مسجد الاقصی در زمان عمر فتح گردید و دوباره در زمان صلاح الدین ایوبی که رهبری سنی مذهب بود، آزاد شد. شیعیان در طول تاریخ، چه دستاوردی داشته اند؟ آیا توانسته اند یک وجب از زمین را فتح کنند؟ یا دشمنی از دشمنان اسلام و مسلمین را عقب برانند؟