- بخش پنجم: امامان شیعه(علیهم السلام اجمعین) 1
- اشاره 1
- پرسش شمارۀ 88 (204): اولی الامر و امامان 2
- اشاره 2
- پاسخ 3
- اشاره 6
- پرسش شمارۀ 89 (181): حکومت امامان و تحقق لطف الهی 6
- پرسش شمارۀ 90 (131): پشتیبانی خدا از امامان و نابودی دشمنان 9
- پاسخ 9
- اشاره 9
- اشاره 11
- پرسش شمارۀ 91 (117):حکومت امامان وحدیثث خلفای دوازده گانه 11
- پاسخ 11
- پرسش شمارۀ 92 (112): نقص ایمان و کامل شدن تعداد امامان 15
- پاسخ 15
- اشاره 15
- اشاره 17
- پرسش شمارۀ 93 (24): امامان از نسل امام حسین(علیه السلام)، نه امام حسن(علیه السلام) 17
- پاسخ 17
- پرسش شمارۀ 94 (40):زاده شدن امام از ران راست 20
- اشاره 20
- پاسخ 20
- پرسش شمارۀ 95 (60):خلافت دیگرامامان 22
- پاسخ 22
- اشاره 22
- پاسخ 23
- اشاره 23
- پرسش شمارۀ 96 (71): استفاده نکردن امامان از قدرت خارق العاده 23
- پرسش شمارۀ 97 (113): سفارش پیامبر(صلی الله علیه وآله)دلیلی بر عدم امامت اهل بیت(علیهم السلام اجمعین) 26
- اشاره 26
- پرسش شمارۀ 98 (81): حسن و حسین(علیه السلام) ویژگی ممتازی نداشتند 32
- اشاره 32
- پاسخ 33
- اشاره 37
- سئوال شماره 99 (9): تناقض در صلح امام حسن(علیهم السلام) و جنگ امام حسین(علیهم السلام) 37
- پاسخ 38
- پرسش شمارۀ 100 (140): تناقضات شیعه در اعتقادات 45
- اشاره 45
- پاسخ 46
- اشاره 46
- طرفداری امام حسن(علیه السلام)از عثمان 48
- اجل بهترین نگهبان است 48
- داستانی ساختگی 50
- پاسخ امام علی(علیه السلام) 55
- هدف این روایت 55
- امکان تحریف ماجرا 56
- دختران رسول خدا(صلی الله علیه وآله) 59
- پاسخ 61
- پرسش شمارۀ 101 (21): کناره گیری امام حسن(علیه السلام) به نفع معاویۀ کافر 61
- اشاره 61
- اشاره 64
- پرسش شمارۀ 102 (105): مذمت امام حسن(علیه السلام)توسط شیعیان 64
- ای خوار کنندۀ اهل ایمان 64
- پاسخ 64
- اشاره 64
- مقایسۀ امام حسن(علیه السلام)با فرزندانش 68
- پاسخ 69
- اشاره 69
- پرسش شمارۀ 103 (62): توجه به حسین(علیه السلام)و بی توجهی به ابوبکر بن علی 69
- پاسخ 72
- اشاره 72
- پرسش شمارۀ 105 (156): کشتن امام حسین(علیه السلام)سبب ارتداد مردم 76
- اشاره 76
- پاسخ 76
- اشاره 77
- پاسخ 77
- پرسش شمارۀ 106 (191):ایمان به قضای الهی و اندوه برای امام حسین(علیه السلام) 77
- پاسخ 83
- پرسش شمارۀ 107 (192): گریه برای عزت بخش اسلام 83
- اشاره 83
- اشاره 85
- پاسخ 85
- پرسش شمارۀ 108 (193): همراه بردن خانواده، دلیلی بر نداشتن علم غیب 85
- پرسش شمارۀ 109 (194): یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 88
- اشاره 88
- اشاره 89
- پاسخ 89
- یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 91
- الف: فرمان یزید به قتل امام حسین(علیه السلام) 91
- یزید مکافات خود را دید 96
- محکومیت یزید از سوی علمای اهل سنت 98
- ب: رضایت یزید از کشتن امام حسین(علیه السلام) 98
- ج: شواهدی از رفتار یزید 100
- جایزۀ یزید به ابن زیاد 102
- اشاره 105
- پرسش شمارۀ 110 (195): علم غیب حسین(علیه السلام)و اقدام به خودکشی 105
- پاسخ 106
- پرسش شمارۀ 111 (196): ولایت تکوینی و خودکشی حسین(علیه السلام) 107
- اشاره 107
- اشاره 109
- پرسش شمارۀ 112 (199): خون خواهی حسین(علیه السلام) 109
- پاسخ 114
- پرسش شمارۀ 113 (26): قدرت گرفتن شیعه و ظهور نکردن حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 114
- اشاره 114
- پرسش شمارۀ 114 (38): قضاوت با قوانین نسخ شدۀ آل داود 117
- اشاره 117
- پرسش شمارۀ 115 (39): کشتار اعراب و قریشیان و سازش با یهود و مسیحیان 120
- پاسخ 120
- اشاره 120
- اشاره 121
- پاسخ 121
- پرسش شمارۀ 117 (89):هم نام بودن پدر مهدی با پدر پیامبر(صلی الله علیه وآله) 122
- اشاره 122
- پاسخ 122
- اشاره 125
- پرسش شمارۀ 118 (90):شک و تردید به خاطر روایات مختلف دربارۀ مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 125
- پاسخ 128
- پاسخ 135
- اشاره 135
- پرسش شمارۀ 119 (100):وجود مهدی، مستند به گفتار یک زن 135
- اشاره 137
- پرسش شمارۀ 120 (110): اختلاف میان شیعیان، دلیلی بر عدم ارتباط با مهدی 137
- پاسخ 137
- پاسخ 142
- اشاره 142
- پرسش شمارۀ 121 (130):منافات غیبت با قاعدۀ لطف 142
- پرسش شمارۀ 122 (147):اثبات وجود مهدی با ادعای یک مرد 144
- اشاره 144
- پاسخ 144
- اشاره 146
- پرسش شمارۀ 123 (150): یاری فرشتگان و هراس و غیبت امام 146
- پاسخ 146
- اشاره 148
- پرسش شمارۀ 124 (157): کشته شدن مهدی و کشته نشدن امامان پیشین 148
- پاسخ 148
- اشاره 152
- پاسخ 152
- پرسش شمارۀ 125 (171): تناقض غیبت با لزوم شناخت امام 152
- اشاره 153
- پرسش شمارۀ 126 (172): عمر طولانی مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)و عمر کوتاه پیامبر(صلی الله علیه وآله) 153
- پاسخ 154
- پاسخ 157
- اشاره 157
- پرسش شمارۀ 127 (190): جاودانگی و طول عمر مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 157
- اشاره 159
- پاسخ 159
- پرسش شمارۀ 128 (200): چرا مهدی می ترسد؟ 159
- اشاره 167
- پرسش شمارۀ 129 (69): ظهور تشیع پس از اکمال دین و وفات پیامبر(صلی الله علیه وآله) 167
- فصل اول: شیعه و مذهب تشیع 167
- پاسخ 167
- اشاره 169
- پاسخ 169
- پرسش شمارۀ 130 (11): نام گذاری افراد به نام عمر 169
- پرسش شمارۀ 131 (44): کثرت مذاهب، دلیلی بر بطلان تشیع 170
- اشاره 170
- پاسخ 171
- اشاره 172
- پرسش شمارۀ 132 (52): تناقض احادیث، دلیلی بر بطلان تشیع 172
- پاسخ 173
- پرسش شمارۀ 133 (35): شیعه بدون هیچ دستاوردی 175
- اشاره 175
- اشاره 177
- پرسش شمارۀ 135 (106):فرقه های مختلف شیعه و تکفیر یکدیگر 177
- پاسخ 178
- اشاره 179
- پرسش شمارۀ 136 (143): پدید آمدن منابع حدیثی شیعه در قرون اخیر 179
- پاسخ 180
- پاسخ 182
- اشاره 182
- اشاره 184
- پاسخ 184
- پرسش شمارۀ 138 (169): دشمنی شیعیان با جمع کثیری از اهل بیت 184
- پاسخ 185
- اشاره 185
- پرسش شمارۀ 139 (173): پذیرش سخن عثمان بن سعید یا جعفر کذاب؟ 185
- اشاره 186
- پرسش شمارۀ 140 (174): سرشت شیعه و اهل سنت 186
- پاسخ 187
- اشاره 189
- پرسش شمارۀ 141 (178): مذمت زراره و دیگر بزرگان شیعه 189
- پرسش شمارۀ 142 (99):دشمنی با صحابه و تکفیر زیدیه 194
- پاسخ 194
- اشاره 194
- اشاره 195
- پاسخ 195
- پرسش شمارۀ 143 (104):کمک شیعیان به دشمنان اسلام و مسلمین 195
- اشاره 195
- یکم: خواجه نصیر طوسی در دولت مغول 195
- دوم: فتوحات صلاح الدین ایوبی 200
- پاسخ 201
- پرسش شمارۀ 144 (87): تناقض در تکفیر توهین کنندگان به قرآن و امامت 201
- اشاره 201
- اشاره 203
- پاسخ 203
- پرسش شمارۀ 145 (67): دشنام شیعه به صحابه و احترام سنی به اهل بیت 203
- اشاره 206
- پرسش شمارۀ 146 (122):اعتراف به تلاش های ابوبکر و عمر، و تکفیر آن دو 206
- پاسخ 206
- پرسش شمارۀ 147 (203): دشنام به عایشه و خلفای سه گانه 208
- اشاره 208
- پاسخ 208
خداوند در اختیار او قرار داده است. مانند این که نیروی برق را در اختیار فردی قرار دهید و او آن را در انجام کارهای مختلف به کار گیرد؛ یا به کسی مالی ببخشید و او در معصیت یا اطاعت مصرف کند. اگر چه او بدون این مال یا نیروی برق که در اختیارش گذاشته اید، نمی تواند کارهای خوب و بد را انجام دهد، اما بی شک شما این کارها را انجام نداده اید، بلکه او به اختیار خود این کارها را انجام داده و نفع و ضررش به خود او برمی گردد و خود او پاداش می گیرد و مجازات می شود، نه کسی که این قدرت را در اختیار او قرار داده است.
ششم: موضوع طینت و سرشت، در روایات خود اهل سنت نیز آمده است و روایت کرده اند که وقتی امام علی صلوات الله علیه امیر یمن بود و خالد، به خاطر غنایم به او حسادت کرد، بریده را نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله فرستاد تا از علی صلوات الله علیه شکایت کند. پیامبر خشمگین شد و به بریده فرمود: «هر کس از علی جدا شود، از من جدا شده است. علی از من است و من از علی هستم. او از سرشت من آفریده شده است و من از سرشت ابراهیم خلق شده ام؛ در حالی که من از ابراهیم برترم».(1).
در متن دیگر آمده است: «من و هارون بن عمران و یحیی بن زکریا و علی بن ابی طالب، از یک سرشت آفریده شده ایم».(2).
و در روایت دیگر می فرماید: «مردم از درخت های مختلف آفریده شده اند و من و جعفر، از یک سرشت آفریده شده ایم».(3).
1- مجمع الزوائد، ج 9، ص 128؛ المعجم الاوسط، طبرانی، ج 6، ص 163؛ ینابیع الموده، ج 2، ص 364 و 458.
2- . تاریخ بغداد، ج 6، ص 56؛ تاریخ مدینه دمشق، ج 42، ص 63 و 64؛ الموضوعات، ابن جوزی، ج 1، ص 339؛ ینابیع الموده، ج 3، ص 211؛ میزان الاعتدال، ج 3، ص 538؛ الکشف الحثیث، ص 227 و 228.
3- مقاتل الطالبیین، ص 10؛ کنز العمال، چاپ مؤسسه الرساله، ج 11، ص 662 به نقل از ابن عساکر؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید معتزلی، ج 15، ص 72؛ شرح الاخبار، ج 3، ص 205.
در برخی روایات اهل سنت، از آن حضرت نقل شده است که «من و ابوبکر و عمر، از یک سرشت خلق شده ایم».(1)
ابن سیرین کار را به جایی رسانده که می گوید: «اگر سوگند بخورم که خداوند متعال، پیامبر و ابوبکر و عمر را از یک سرشت آفرید و دوباره آن ها را به همان سرشت بازگرداند، بی تردید سوگند راست خورده ام».(2)
البته ما معتقدیم که این احادیث را دستکاری کرده اند و به نفع دیگران تغییر داده اند تا نام ابوبکر و عمر، جایگزین اهل بیت صلوات الله علیهم شود.
هفتم: اهل سنت نیز در مورد تبادل گناهان و نیکی ها، روایات فراوانی دارند که تصریح می کند: «فردی که به مردم ناسزا گفته، یا مال شان را خورده، یا آبروی شان رابرده، یا خون شان را ریخته، یا آن ها را آزرده است، خداوند ثواب و نیکی های او را به مردم عطا می کند و گناهان مردم را به او می دهد».(3)
و الحمد لله و الصلاه و السلام علی عباده الذین اصطفی محمد و آله.
پرسش شمارۀ 141 (178): مذمت زراره و دیگر بزرگان شیعه
اشاره
در روایاتی با سند های معتبر و مورد قبول در نزد شیعه، چند تن از دروغ گویان، مورد لعن و نکوهش قرار گرفته اند. افراد نکوهش شده، همان کسانی هستند که مذهب تشیع
1- . کنز العمال، چاپ مؤسسه الرساله، ج 11، ص 567 به نقل از دیلمی؛ تاریخ دمشق، ج 44، ص 121؛ سبل الهدی و الرشاد، ج 11، ص 246.
2- . عمده القاری، ج 8، ص 226 به نقل از ترمذی؛ سبل الهدی و الرشاد، ج 3، ص 316. و ر.ک: تاریخ مدینه دمشق، ج 44، ص 121.
3- سنن ترمذی، ج 4، ص 36 و 37؛ الجامع الصغیر، سیوطی، ج 2، ص 12؛ کنز العمال، چاپ مؤسسه الرساله، ج 4، ص 213؛ جامع البیان، ج 1، ص 380؛ مجمع الزوائد، ج 10، ص 355؛ تحفه الاحوذی، ج 7، ص 87؛ المعجم الاوسط، طبرانی، ج 2، ص 191 و ج 5، ص 227؛ فیض القدیر، ج 4، ص 34؛ التفسیر الکبیر، رازی، ج 3، ص 54؛ تذکره الحفاظ، ج 4، ص 1410؛ احکام الجنائز، البانی، ص 4 به نقل از بخاری؛ البیهقی، ج 3، ص 369؛ البخاری، ج 3، ص 99؛ صحیح مسلم، ج 8، ص 18.