- بخش پنجم: امامان شیعه(علیهم السلام اجمعین) 1
- اشاره 1
- پرسش شمارۀ 88 (204): اولی الامر و امامان 2
- اشاره 2
- پاسخ 3
- پرسش شمارۀ 89 (181): حکومت امامان و تحقق لطف الهی 6
- اشاره 6
- پاسخ 9
- اشاره 9
- پرسش شمارۀ 90 (131): پشتیبانی خدا از امامان و نابودی دشمنان 9
- پاسخ 11
- پرسش شمارۀ 91 (117):حکومت امامان وحدیثث خلفای دوازده گانه 11
- اشاره 11
- پاسخ 15
- پرسش شمارۀ 92 (112): نقص ایمان و کامل شدن تعداد امامان 15
- اشاره 15
- اشاره 17
- پرسش شمارۀ 93 (24): امامان از نسل امام حسین(علیه السلام)، نه امام حسن(علیه السلام) 17
- پاسخ 17
- پرسش شمارۀ 94 (40):زاده شدن امام از ران راست 20
- اشاره 20
- پاسخ 20
- پرسش شمارۀ 95 (60):خلافت دیگرامامان 22
- پاسخ 22
- اشاره 22
- اشاره 23
- پاسخ 23
- پرسش شمارۀ 96 (71): استفاده نکردن امامان از قدرت خارق العاده 23
- اشاره 26
- پرسش شمارۀ 97 (113): سفارش پیامبر(صلی الله علیه وآله)دلیلی بر عدم امامت اهل بیت(علیهم السلام اجمعین) 26
- اشاره 32
- پرسش شمارۀ 98 (81): حسن و حسین(علیه السلام) ویژگی ممتازی نداشتند 32
- پاسخ 33
- سئوال شماره 99 (9): تناقض در صلح امام حسن(علیهم السلام) و جنگ امام حسین(علیهم السلام) 37
- اشاره 37
- پاسخ 38
- پرسش شمارۀ 100 (140): تناقضات شیعه در اعتقادات 45
- اشاره 45
- اشاره 46
- پاسخ 46
- طرفداری امام حسن(علیه السلام)از عثمان 48
- اجل بهترین نگهبان است 48
- داستانی ساختگی 50
- هدف این روایت 55
- پاسخ امام علی(علیه السلام) 55
- امکان تحریف ماجرا 56
- دختران رسول خدا(صلی الله علیه وآله) 59
- پرسش شمارۀ 101 (21): کناره گیری امام حسن(علیه السلام) به نفع معاویۀ کافر 61
- پاسخ 61
- اشاره 61
- پرسش شمارۀ 102 (105): مذمت امام حسن(علیه السلام)توسط شیعیان 64
- پاسخ 64
- اشاره 64
- اشاره 64
- ای خوار کنندۀ اهل ایمان 64
- مقایسۀ امام حسن(علیه السلام)با فرزندانش 68
- پاسخ 69
- اشاره 69
- پرسش شمارۀ 103 (62): توجه به حسین(علیه السلام)و بی توجهی به ابوبکر بن علی 69
- پاسخ 72
- اشاره 72
- پرسش شمارۀ 105 (156): کشتن امام حسین(علیه السلام)سبب ارتداد مردم 76
- اشاره 76
- پاسخ 76
- اشاره 77
- پرسش شمارۀ 106 (191):ایمان به قضای الهی و اندوه برای امام حسین(علیه السلام) 77
- پاسخ 77
- پرسش شمارۀ 107 (192): گریه برای عزت بخش اسلام 83
- اشاره 83
- پاسخ 83
- اشاره 85
- پاسخ 85
- پرسش شمارۀ 108 (193): همراه بردن خانواده، دلیلی بر نداشتن علم غیب 85
- اشاره 88
- پرسش شمارۀ 109 (194): یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 88
- پاسخ 89
- اشاره 89
- یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 91
- الف: فرمان یزید به قتل امام حسین(علیه السلام) 91
- یزید مکافات خود را دید 96
- محکومیت یزید از سوی علمای اهل سنت 98
- ب: رضایت یزید از کشتن امام حسین(علیه السلام) 98
- ج: شواهدی از رفتار یزید 100
- جایزۀ یزید به ابن زیاد 102
- اشاره 105
- پرسش شمارۀ 110 (195): علم غیب حسین(علیه السلام)و اقدام به خودکشی 105
- پاسخ 106
- پرسش شمارۀ 111 (196): ولایت تکوینی و خودکشی حسین(علیه السلام) 107
- اشاره 107
- اشاره 109
- پرسش شمارۀ 112 (199): خون خواهی حسین(علیه السلام) 109
- اشاره 114
- پاسخ 114
- پرسش شمارۀ 113 (26): قدرت گرفتن شیعه و ظهور نکردن حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 114
- اشاره 117
- پرسش شمارۀ 114 (38): قضاوت با قوانین نسخ شدۀ آل داود 117
- پرسش شمارۀ 115 (39): کشتار اعراب و قریشیان و سازش با یهود و مسیحیان 120
- پاسخ 120
- اشاره 120
- پاسخ 121
- اشاره 121
- پاسخ 122
- پرسش شمارۀ 117 (89):هم نام بودن پدر مهدی با پدر پیامبر(صلی الله علیه وآله) 122
- اشاره 122
- پرسش شمارۀ 118 (90):شک و تردید به خاطر روایات مختلف دربارۀ مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 125
- اشاره 125
- پاسخ 128
- اشاره 135
- پرسش شمارۀ 119 (100):وجود مهدی، مستند به گفتار یک زن 135
- پاسخ 135
- پرسش شمارۀ 120 (110): اختلاف میان شیعیان، دلیلی بر عدم ارتباط با مهدی 137
- اشاره 137
- پاسخ 137
- اشاره 142
- پرسش شمارۀ 121 (130):منافات غیبت با قاعدۀ لطف 142
- پاسخ 142
- پرسش شمارۀ 122 (147):اثبات وجود مهدی با ادعای یک مرد 144
- اشاره 144
- پاسخ 144
- اشاره 146
- پاسخ 146
- پرسش شمارۀ 123 (150): یاری فرشتگان و هراس و غیبت امام 146
- اشاره 148
- پاسخ 148
- پرسش شمارۀ 124 (157): کشته شدن مهدی و کشته نشدن امامان پیشین 148
- پاسخ 152
- اشاره 152
- پرسش شمارۀ 125 (171): تناقض غیبت با لزوم شناخت امام 152
- اشاره 153
- پرسش شمارۀ 126 (172): عمر طولانی مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)و عمر کوتاه پیامبر(صلی الله علیه وآله) 153
- پاسخ 154
- پاسخ 157
- اشاره 157
- پرسش شمارۀ 127 (190): جاودانگی و طول عمر مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 157
- اشاره 159
- پرسش شمارۀ 128 (200): چرا مهدی می ترسد؟ 159
- پاسخ 159
- پرسش شمارۀ 129 (69): ظهور تشیع پس از اکمال دین و وفات پیامبر(صلی الله علیه وآله) 167
- پاسخ 167
- فصل اول: شیعه و مذهب تشیع 167
- اشاره 167
- پاسخ 169
- پرسش شمارۀ 130 (11): نام گذاری افراد به نام عمر 169
- اشاره 169
- پرسش شمارۀ 131 (44): کثرت مذاهب، دلیلی بر بطلان تشیع 170
- اشاره 170
- پاسخ 171
- اشاره 172
- پرسش شمارۀ 132 (52): تناقض احادیث، دلیلی بر بطلان تشیع 172
- پاسخ 173
- اشاره 175
- پرسش شمارۀ 133 (35): شیعه بدون هیچ دستاوردی 175
- اشاره 177
- پرسش شمارۀ 135 (106):فرقه های مختلف شیعه و تکفیر یکدیگر 177
- پاسخ 178
- پرسش شمارۀ 136 (143): پدید آمدن منابع حدیثی شیعه در قرون اخیر 179
- اشاره 179
- پاسخ 180
- پاسخ 182
- اشاره 182
- پاسخ 184
- پرسش شمارۀ 138 (169): دشمنی شیعیان با جمع کثیری از اهل بیت 184
- اشاره 184
- پاسخ 185
- پرسش شمارۀ 139 (173): پذیرش سخن عثمان بن سعید یا جعفر کذاب؟ 185
- اشاره 185
- پرسش شمارۀ 140 (174): سرشت شیعه و اهل سنت 186
- اشاره 186
- پاسخ 187
- اشاره 189
- پرسش شمارۀ 141 (178): مذمت زراره و دیگر بزرگان شیعه 189
- پرسش شمارۀ 142 (99):دشمنی با صحابه و تکفیر زیدیه 194
- اشاره 194
- پاسخ 194
- پاسخ 195
- پرسش شمارۀ 143 (104):کمک شیعیان به دشمنان اسلام و مسلمین 195
- اشاره 195
- اشاره 195
- یکم: خواجه نصیر طوسی در دولت مغول 195
- دوم: فتوحات صلاح الدین ایوبی 200
- پاسخ 201
- اشاره 201
- پرسش شمارۀ 144 (87): تناقض در تکفیر توهین کنندگان به قرآن و امامت 201
- پاسخ 203
- اشاره 203
- پرسش شمارۀ 145 (67): دشنام شیعه به صحابه و احترام سنی به اهل بیت 203
- اشاره 206
- پرسش شمارۀ 146 (122):اعتراف به تلاش های ابوبکر و عمر، و تکفیر آن دو 206
- پاسخ 206
- پاسخ 208
- اشاره 208
- پرسش شمارۀ 147 (203): دشنام به عایشه و خلفای سه گانه 208
صلوات الله علیه است که می خواست اسلام و مسلمین را یاری کند تا شکاف و ویرانی در آن راه نیابد.
پنجم: سخن کاشف الغطاء به این معنا نیست که کار خلفا در غصب خلافت، صحیح بوده است. در برابر آنچه که خدا و رسولش در مورد ارتداد صحابه فرموده اند، نمی توان به سخن کاشف الغطاء تمسک جست. علاوه بر این، سخن کاشف الغطاء به حساب همۀ شیعیان نوشته نمی شود. طبیعی است که یک عالم، نظری بدهد که با نظر دیگر علمای هم مذهبش مخالف باشد. چنین نظراتی در میان شیعه و اهل سنت، فراوان یافت می شود.
و الحمد لله و الصلاه و السلام علی عباده الذین اصطفی محمد و آله.
پرسش شمارۀ 147 (203): دشنام به عایشه و خلفای سه گانه
اشاره
دربارۀ دشنام شیعیان به عایشه و خلفای سه گانه، چه می توان گفت؟
پاسخ
بسم الله الرحمن الرحیم. و الصلاه و السلام علی عباده الذین اصطفی محمد و آله الطیبین الطاهرین. السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.
فرق است میان دشنام دادن و راضی نبودن از کارهایی که پس از وفات پیامبر صلی الله علیه و آله انجام گرفت و عایشه و خلفا در آن نقش داشتند. دشنام، به معنای عیبجویی و بدگویی و اهانت به شخص است. امیرالمؤمنین صلوات الله علیه از این کار نهی کرد و وقتی شنید که یارانش به اهل شام دشنام می دهند، فرمود: «خوش ندارم که ناسزا بگویید. اگر کار آن ها را توصیف کنید و حال شان را بازگو نمایید، گفتارتان درست تر و دستاویزتان رساتر خواهد بود».(1).
1- نهج البلاغه، شرح محمد عبده، خطبه شماره 201.