ترازوی حقیقت ترجمه میزان الحق جلد 3 صفحه 3

اختلافات، به آن ها مراجعه نماییم. اگر آن گونه که امامیه می پندارد، اولی الامر معصوم بودند و اجازۀ ابلاغ از سوی خدا داشتند، خداوند اجازۀ می داد که در اختلافات، به آن ها مراجعه کنیم؛ ولی چنین نکرده و حقیقت را به روشنی بیان فرموده است.

پاسخ

بسم الله الرحمن الرحیم. و الصلاه و السلام علی عباده الذین اصطفی محمد و آله الطیبین الطاهرین. السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

ابتدا لازم است چند مورد روشن شود:

1. مردم نمی توانند برای حل اختلاف شان، به طور مستقیم به خداوند مراجعه کنند. مراجعه به پیامبر صلی الله علیه و آله نیز پس از شهادت آن حضرت، امکان پذیر نمی باشد.

2. این آیه اختصاص به زمان پیامبر صلی الله علیه و آله ندارد؛ چون با وجود آن حضرت، نمی توان به دیگری مراجعه کرد.

3. پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله اختلاف هایی پیش می آمد و پیوسته نیز پیش می آید. گاه این اختلاف ها در مورد خود امامت بود و میان امام علی صلوات الله علیه و غاصبان خلافت در می گرفت. وقتی مردم در مسائل دینی و دنیوی دچار کشمکش می شدند و نیاز به حل اختلاف داشتند، به چه کسی مراجعه می کردند؟ به امام علی صلوات الله علیه یا ابوبکر؟

شما می گویید که قرآن اجازۀ مراجعه به امامان معصومین را نداده است. پس مردم در اختلافات خود، به چه کسی مراجعه کنند؟ وقتی اختلافات دینی، به رویارویی و فتنه انگیزی می انجامد و هستی امت را ویران می سازد و شاهرگ زندگی را تحت الشعاع قرار می دهد، آیا باید شبهات را به حال خود رها کرد؟

4. این مقدمات، ما را بر آن می دارد که از آیۀ مورد اشاره، چیزی غیر از آنچه شما گفتید، درک نماییم؛ به این معنا که مرجع حل اختلاف امت، قرآن و کلام پیامبر صلی الله