- بخش پنجم: امامان شیعه(علیهم السلام اجمعین) 1
- اشاره 1
- پرسش شمارۀ 88 (204): اولی الامر و امامان 2
- اشاره 2
- پاسخ 3
- اشاره 6
- پرسش شمارۀ 89 (181): حکومت امامان و تحقق لطف الهی 6
- پرسش شمارۀ 90 (131): پشتیبانی خدا از امامان و نابودی دشمنان 9
- پاسخ 9
- اشاره 9
- پرسش شمارۀ 91 (117):حکومت امامان وحدیثث خلفای دوازده گانه 11
- اشاره 11
- پاسخ 11
- پرسش شمارۀ 92 (112): نقص ایمان و کامل شدن تعداد امامان 15
- پاسخ 15
- اشاره 15
- اشاره 17
- پاسخ 17
- پرسش شمارۀ 93 (24): امامان از نسل امام حسین(علیه السلام)، نه امام حسن(علیه السلام) 17
- پرسش شمارۀ 94 (40):زاده شدن امام از ران راست 20
- اشاره 20
- پاسخ 20
- پرسش شمارۀ 95 (60):خلافت دیگرامامان 22
- پاسخ 22
- اشاره 22
- پاسخ 23
- اشاره 23
- پرسش شمارۀ 96 (71): استفاده نکردن امامان از قدرت خارق العاده 23
- پرسش شمارۀ 97 (113): سفارش پیامبر(صلی الله علیه وآله)دلیلی بر عدم امامت اهل بیت(علیهم السلام اجمعین) 26
- اشاره 26
- پرسش شمارۀ 98 (81): حسن و حسین(علیه السلام) ویژگی ممتازی نداشتند 32
- اشاره 32
- پاسخ 33
- اشاره 37
- سئوال شماره 99 (9): تناقض در صلح امام حسن(علیهم السلام) و جنگ امام حسین(علیهم السلام) 37
- پاسخ 38
- پرسش شمارۀ 100 (140): تناقضات شیعه در اعتقادات 45
- اشاره 45
- پاسخ 46
- اشاره 46
- طرفداری امام حسن(علیه السلام)از عثمان 48
- اجل بهترین نگهبان است 48
- داستانی ساختگی 50
- پاسخ امام علی(علیه السلام) 55
- هدف این روایت 55
- امکان تحریف ماجرا 56
- دختران رسول خدا(صلی الله علیه وآله) 59
- پاسخ 61
- پرسش شمارۀ 101 (21): کناره گیری امام حسن(علیه السلام) به نفع معاویۀ کافر 61
- اشاره 61
- اشاره 64
- پرسش شمارۀ 102 (105): مذمت امام حسن(علیه السلام)توسط شیعیان 64
- ای خوار کنندۀ اهل ایمان 64
- اشاره 64
- پاسخ 64
- مقایسۀ امام حسن(علیه السلام)با فرزندانش 68
- پاسخ 69
- اشاره 69
- پرسش شمارۀ 103 (62): توجه به حسین(علیه السلام)و بی توجهی به ابوبکر بن علی 69
- اشاره 72
- پاسخ 72
- پرسش شمارۀ 105 (156): کشتن امام حسین(علیه السلام)سبب ارتداد مردم 76
- اشاره 76
- پاسخ 76
- اشاره 77
- پاسخ 77
- پرسش شمارۀ 106 (191):ایمان به قضای الهی و اندوه برای امام حسین(علیه السلام) 77
- پاسخ 83
- پرسش شمارۀ 107 (192): گریه برای عزت بخش اسلام 83
- اشاره 83
- اشاره 85
- پاسخ 85
- پرسش شمارۀ 108 (193): همراه بردن خانواده، دلیلی بر نداشتن علم غیب 85
- پرسش شمارۀ 109 (194): یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 88
- اشاره 88
- اشاره 89
- پاسخ 89
- الف: فرمان یزید به قتل امام حسین(علیه السلام) 91
- یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 91
- یزید مکافات خود را دید 96
- محکومیت یزید از سوی علمای اهل سنت 98
- ب: رضایت یزید از کشتن امام حسین(علیه السلام) 98
- ج: شواهدی از رفتار یزید 100
- جایزۀ یزید به ابن زیاد 102
- اشاره 105
- پرسش شمارۀ 110 (195): علم غیب حسین(علیه السلام)و اقدام به خودکشی 105
- پاسخ 106
- پرسش شمارۀ 111 (196): ولایت تکوینی و خودکشی حسین(علیه السلام) 107
- اشاره 107
- اشاره 109
- پرسش شمارۀ 112 (199): خون خواهی حسین(علیه السلام) 109
- پرسش شمارۀ 113 (26): قدرت گرفتن شیعه و ظهور نکردن حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 114
- پاسخ 114
- اشاره 114
- پرسش شمارۀ 114 (38): قضاوت با قوانین نسخ شدۀ آل داود 117
- اشاره 117
- پرسش شمارۀ 115 (39): کشتار اعراب و قریشیان و سازش با یهود و مسیحیان 120
- پاسخ 120
- اشاره 120
- اشاره 121
- پاسخ 121
- پرسش شمارۀ 117 (89):هم نام بودن پدر مهدی با پدر پیامبر(صلی الله علیه وآله) 122
- اشاره 122
- پاسخ 122
- پرسش شمارۀ 118 (90):شک و تردید به خاطر روایات مختلف دربارۀ مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 125
- اشاره 125
- پاسخ 128
- پاسخ 135
- پرسش شمارۀ 119 (100):وجود مهدی، مستند به گفتار یک زن 135
- اشاره 135
- پرسش شمارۀ 120 (110): اختلاف میان شیعیان، دلیلی بر عدم ارتباط با مهدی 137
- اشاره 137
- پاسخ 137
- اشاره 142
- پرسش شمارۀ 121 (130):منافات غیبت با قاعدۀ لطف 142
- پاسخ 142
- پرسش شمارۀ 122 (147):اثبات وجود مهدی با ادعای یک مرد 144
- اشاره 144
- پاسخ 144
- اشاره 146
- پرسش شمارۀ 123 (150): یاری فرشتگان و هراس و غیبت امام 146
- پاسخ 146
- اشاره 148
- پرسش شمارۀ 124 (157): کشته شدن مهدی و کشته نشدن امامان پیشین 148
- پاسخ 148
- اشاره 152
- پاسخ 152
- پرسش شمارۀ 125 (171): تناقض غیبت با لزوم شناخت امام 152
- اشاره 153
- پرسش شمارۀ 126 (172): عمر طولانی مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)و عمر کوتاه پیامبر(صلی الله علیه وآله) 153
- پاسخ 154
- پاسخ 157
- اشاره 157
- پرسش شمارۀ 127 (190): جاودانگی و طول عمر مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 157
- اشاره 159
- پاسخ 159
- پرسش شمارۀ 128 (200): چرا مهدی می ترسد؟ 159
- اشاره 167
- پرسش شمارۀ 129 (69): ظهور تشیع پس از اکمال دین و وفات پیامبر(صلی الله علیه وآله) 167
- فصل اول: شیعه و مذهب تشیع 167
- پاسخ 167
- اشاره 169
- پاسخ 169
- پرسش شمارۀ 130 (11): نام گذاری افراد به نام عمر 169
- پرسش شمارۀ 131 (44): کثرت مذاهب، دلیلی بر بطلان تشیع 170
- اشاره 170
- پاسخ 171
- پرسش شمارۀ 132 (52): تناقض احادیث، دلیلی بر بطلان تشیع 172
- اشاره 172
- پاسخ 173
- اشاره 175
- پرسش شمارۀ 133 (35): شیعه بدون هیچ دستاوردی 175
- پرسش شمارۀ 135 (106):فرقه های مختلف شیعه و تکفیر یکدیگر 177
- اشاره 177
- پاسخ 178
- اشاره 179
- پرسش شمارۀ 136 (143): پدید آمدن منابع حدیثی شیعه در قرون اخیر 179
- پاسخ 180
- پاسخ 182
- اشاره 182
- اشاره 184
- پاسخ 184
- پرسش شمارۀ 138 (169): دشمنی شیعیان با جمع کثیری از اهل بیت 184
- پاسخ 185
- اشاره 185
- پرسش شمارۀ 139 (173): پذیرش سخن عثمان بن سعید یا جعفر کذاب؟ 185
- پرسش شمارۀ 140 (174): سرشت شیعه و اهل سنت 186
- اشاره 186
- پاسخ 187
- اشاره 189
- پرسش شمارۀ 141 (178): مذمت زراره و دیگر بزرگان شیعه 189
- پرسش شمارۀ 142 (99):دشمنی با صحابه و تکفیر زیدیه 194
- پاسخ 194
- اشاره 194
- اشاره 195
- پاسخ 195
- پرسش شمارۀ 143 (104):کمک شیعیان به دشمنان اسلام و مسلمین 195
- اشاره 195
- یکم: خواجه نصیر طوسی در دولت مغول 195
- دوم: فتوحات صلاح الدین ایوبی 200
- پاسخ 201
- پرسش شمارۀ 144 (87): تناقض در تکفیر توهین کنندگان به قرآن و امامت 201
- اشاره 201
- اشاره 203
- پاسخ 203
- پرسش شمارۀ 145 (67): دشنام شیعه به صحابه و احترام سنی به اهل بیت 203
- اشاره 206
- پرسش شمارۀ 146 (122):اعتراف به تلاش های ابوبکر و عمر، و تکفیر آن دو 206
- پاسخ 206
- پرسش شمارۀ 147 (203): دشنام به عایشه و خلفای سه گانه 208
- اشاره 208
- پاسخ 208
صلوات الله علیه با ناکثان و قاسطان و مارقان می جنگد و عایشه، ظالمانه بر امام علی صلوات الله علیه می شورد و سگ های حوأب بر او پارس می کنند.
این را هم اضافه کنم که شما اهل سنت، در بسیاری از منابع اصلی خود، روایت کرده اید که پیامبر صلی الله علیه و آله از کشته شدن امام حسین صلوات الله علیه در کربلا خبر داد و برای او گریه کرد و شیشه ای از خاک کربلا را نزد ام سلمه گذاشت و به او فرمود: «هرگاه از این خاک، خون تراوش کرد، بدان که حسین کشته شده است».(1).
سوم: اگر امام حسین صلوات الله علیه می دانست که در کربلا، به هنگام انجام وظیفۀ شرعی خود در زمینۀ امر به معروف و نهی از منکر کشته می شود، علم او مانع از انجام واجب الهی و رفتن به سوی کربلا نمی شد؛ همچنان که علم حضرت ابراهیم علیه السلام به این که پس از شکستن بت های نمرود، با قتل مواجه می شود، مانع از ادای تکلیفش نشد؛ و علم پیامبران به مشکلات پیش رو، در انجام وظیفۀ آنان خللی وارد نساخت و آن ها را خانه نشین نکرد و هرگز از زیر مسئولیت خود، شانه خالی نکردند. رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز با این که می دانست با چه اقداماتی از سوی مشرکان روبه رو می شود و اصحابش تا سرحد مرگ شکنجه می شوند، ولی آن ها را به شکیبایی دعوت می کرد و به
1- ر.ک: تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 245 و 246؛ المعجم الکبیر، طبرانی، ج 3، ص 108؛ تاریخ مینه دمشق، ج 14، ص 193؛ کفایه الطالب، ص 279؛ تهذیب الکمال، ج 6، ص 408؛ مقتل الحسین، خوارزمی، ص 170 و چاپ مطبعه الزهرا، ج 2، ص 96؛ نظم درر السمطین، ص 215؛ الکامل فی التاریخ، ج 4، ص 93؛ الوافی بالوفیات، ج 12، ص 263؛ امتاع الاسماع، ج 12، ص 238 و ج 14، ص 146؛ ترجمه الامام الحسین علیه السلام، ابن عساکر، ص 251 و 252؛ معارج الوصول الی معرفه فضل آل الرسول، زرندی شافعی، ص 93؛ کتاب الفتوح، ابن اعثم، ج 4، ص 324؛ خلاصه تهذیب تهذیب الکمال، ص 83؛ ذخائر العقبی، ص 147؛ طرح التسریب، ج 1، ص 42؛ مجمع الزوائد، ج 9، ص 189؛ ینابیع الموده، ج 3، ص 11 و 12؛ المواهب اللدنیه، ص 195؛ الخصائص الکبری، سیوطی، ج 2، ص 125؛ جوهره الکلام، ص 120؛ مأتم الحسین او سیرتنا و سنتنا، علامه امینی، چاپ سال 1428، ص 90 به نقل از منابع فراوان.