- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- 1. معنای لغوی امامت و ولایت 4
- 1. ولایت حقیقی (= ولایت خدا) 8
- الف) ولایت تشریعی امام 9
- ب) ولایت تکوینی امام 11
- رفع اختلاف و نظام امور مردم 15
- بیان دین الهی و صیانت از آن 16
- تداوم فیض الهی 22
- اشاره 25
- معرفت و اعتقاد به امامت امامان معصوم علیهم السلام 26
- وجوب طاعت و پیروی 30
- ویژگی های امام 31
- اشاره 31
- امام اعلم خلق است 31
- الف) علم 31
- آگاهی امام از طریق الهام و إسماع 33
- امام حامل علوم قرآن 35
- اسم اعظم 39
- جفر و جامعه 41
- مصحف حضرت فاطمه سلام الله علیها 41
- اصول و کلیات علم 42
- مواریث پیامبران 43
- علم مبذول الهی 43
- ازدیاد علم امام 44
- علم غیب امام 46
- علم امام در طفولیت 48
- خودآزمایی 49
- اشاره 51
- معنای عصمت امام 52
- ادله لزوم عصمت 53
- دلیل اول) وجوب اطاعت مطلق از امام 53
- دلیل دوم) حجت و شاهد بودن امام 54
- دلیل سوم) حفظ دین و بیان احکام الهی توسط امام 55
- دلیل چهارم) نفی امامت ظالم به طور مطلق 55
- عصمت امام پیش از امامت 56
- رابطه علم و عصمت 57
- امام خلیفه خداست 57
- ج) سایر ویژگی های امام 57
- امام حجت خداست 59
- امام حافظ و نگهبان دین خداست 61
- امام شاهد برخلق است 62
- تعیین امام از نظر مکتب اهل بیت علیهم السلام 65
- چگونگی تعیین امام 65
- اشاره 68
- شیوه نخست) انتخاب اهل حل و عقد 68
- تعیین امام و خلیفه از نظر اهل سنت 68
- شیوه دوم) تعیین توسط خلیفه پیشین 69
- شیوه سوم) تعیین به زور شمشیر و کودتا 69
- خودآزمایی 70
- اشاره 71
- الف) آیات قرآن کریم 72
- حدیث غدیر 76
- معرفی دوازده امام 76
- حدیث ثقلین 77
- نصوص امامت حضرت مهدی علیه السلام 78
- امامت حضرت ولی عصر علیه السلام 78
- اشاره 79
- تولد حضرت مهدی علیه السلام 79
- نکته دوم) 80
- نکته سوم) 80
- نکته اول) 80
- انتظار فرج: 83
- دعا برای تعجیل ظهور: 83
- وظایف مؤمنان در عصر غیبت 83
- رجعت 84
- معنا و مفهوم رجعت 84
- اهتمام به دین و حفظ آن: 84
- اشاره 85
- امکان رجعت 85
- الف) آیات قرآن کریم 86
- ب) روایات اهل بیت علیهم السلام 87
- رجعت امامان علیهم السلام 89
- اهمیت اعتقاد و اقرار به رجعت 90
- خودآزمایی 91
- منابع وماخذ 92
امامان معصوم علیهم السلام باقی نمی ماند. از آن جمله، سلطنت و ولایتی است که خدای تعالی به درخواست حضرت سلیمان علیه السلام به آن حضرت عطا می نماید. در قرآن کریم در این باره چنین آمده است:
«قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِی وَهَبْ لِی مُلْکًا لَا یَنْبَغِی لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِی إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّیحَ تَجْرِی بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَیْثُ أَصَابَ وَالشَّیَاطِینَ کُلَّ بَنَّاءٍ وَغَوَّاصٍ » (1)
سلیمان علیه السلام گفت: خداوندا! مرا بیامرز و به من سلطنتی عطا کن که کسی بعد از من سزاوار آن نباشد، همانا تو بخشنده ای . پس باد را برای او مسخر کردیم که به امر او، به آرامی هر جا بخواهد، جاری شود. و شیاطین را که همه، بنایی و غواصی می کردند. واژه «تسخیر» در این آیه نشانگر آن است که باد و شیاطین در اختیار حضرت سلیمان علیه السلام بودند و نمی توانستند کاری بر خلاف امر آن حضرت انجام دهند. امام کاظم علیه السلام درباره آنچه از سوی خداوند متعال به اهل بیت علیهم السلام داده شده است، می فرمایند:
والله أوتیناما أوتی سلیمان وما لم یؤت سلیمان ومالم یؤت أحد من العالمین. (2)
1- سوره ص (38)، آیات 35-37.
2- معانی الأخبار، ص353؛ نقل مشابه: علل الشرایع، ج1، ص71.