اصول دین و وسیله النجاه صفحه 100

پس پیغمبر آنان را ترغیب و تحریص فرمود که متمسک به کتاب خدا شوند، و سفارش برای اهل بیت خود نمود و فرمود: «إنِّی تَارِکٌ فیِکُمُ الثَّقَلَینِ؛ کِتَابَ اللهِ وَعِترَتِی أَهلَ بَیتِی...»؛ یعنی: دو چیز سنگین و وزین یعنی کتاب خدا و عترت من که اهل بیت من می باشند در میان شما می گذارم؛ مادامی که متمسک به این دو شوید هرگز گمراه نخواهید شد. و این دو هرگز از یکدیگر جدا نمی شوند تا آن که روز قیامت بر حوض کوثر بر من وارد شوند.

و به آن ها سه مرتبه تکرار فرمود: «ألَسْتُ أَولیَ بِکُم مِن أنفُسِکُم؟؛ آیا من از خود شما به شما اولی نیستم؟» در هر مرتبه اقرار و اعتراف به آن می نمودند سپس دست علی بن ابی طالبکرم الله وجهه را گرفت و با صدای بلند فرمود:

مَنْ کُنْتُ مَولَاهُ فَعَلیٌّ مَولَاهُ. أَللّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ، وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ، وَأَحَبَّ مَنْ أَحَبَّهُ. وَأَبْغِضْ مَنْ أَبغَضَهُ، وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ، وَأَعِنْ مَن أَعَانَهُ، وَاخْذُل مَن خَذَلَهُ وَأَدِرِ الحَقَّ مَعَهُ حَیْثُ دَارَ؛

کسی که من و مولا و آقای او می باشم ( و بر او اولی هستم ) پس علی مولای اوست. خدایا دوست بدار هر که علی را دوست بدارد (و ولایت اورا قبول کند.) و دشمن بدار هر که او را دشمن بدارد. و یاری فرما هر که او رایاری نماید. و واگذار (یعنی یاری نفرما) هرکه او را واگذارد و یاری ننماید. و حق را با او قرار ده و بگردان حق را همراه او هر جا بگردد.

سپس مؤلف کتاب، (حلبی شافعی) می گوید:

این حدیث (غدیر) قوی تر و محکم تر دلیل است که شیعه امامیه و رافضه به آن متمسک می شوند و می گویند به قرینه کلام پیغمبر: ]أَلَسْتُ أَوْلَی بِکُم مِنْ أَنفُسِکُمْ[ که در اوّل فرمود، همان ولایت و اولویتی که برای پیغمبر ثابت بود، و اصحاب اقرار کردند برای علی بن ابی طالب نیز ثابت است. سپس مؤلف می گوید:

این حدیث (غدیر) صحیح است و با سندهای صحیح خوب به ما رسیده. بعضی که در سند او خدشه کرده اند صحیح نگفتند و ما به آن ها التفات و توجهی نخواهیم کرد. و همچنین اعتنا نمی شود به بعضی دیگر که کلمه: «اللّهُمَّ وَالِ مَن وَالَاهُ» را زیادی در حدیث گفته اند.