- مقدمه تحقیق 1
- مقدمه مؤلف 7
- اصل1: شناختن خداوند و اعتقاد به یکتایی او 9
- اشاره 9
- 1. شناخت فطری 10
- 2. شناخت از راه استدلال 12
- پاسخ به یک اشکال 14
- دلایل وحدانیت پروردگار 16
- بیانی دیگر در اثبات وحدانیت 17
- صفات پروردگار جهان و جهانیان 18
- صفات سلبیه 20
- اصل2: عدل خداوند متعال 23
- اشاره 23
- دلالت عقل بر عدل خداوند 24
- دلایل نقلی 24
- اشاره 25
- اصل3: پیغمبرشناسی 25
- 1. نبوت عامه 26
- 2. نبوت خاصه 27
- اصل4: امام شناسی 30
- اشاره 30
- گفتار دوم: تعیین کننده امام 31
- گفتار اوّل: نیاز به امام 31
- گفتار سوم: چه کسانی از جانب خداوند برای امامت معرفی شدند 33
- باب اوّل: احادیث قدسی 33
- باب دوم: تصریحات پیامبر 34
- باب سوم: احادیث علوی 48
- باب چهارم: روایاتی از حسنین 48
- باب پنجم: احادیثی از امام سجاد 49
- باب ششم: روایاتی از امام باقر 50
- باب هفتم: تصریحات امام صادق بر امامت ائمه 51
- باب دهم: روایات امام جواد در باب جانشینان پیامبر 52
- باب یازدهم: امام دهم و مسئلۀ خلافت 52
- باب هشتم: روایاتی از امام کاظم 52
- باب نهم: احادیثی از ثامن الحجج 52
- نصوص وارده بر امامت حضرت مهدی و غیبت آن حضرت 53
- باب دوازدهم: روایات امام عسکری در تصریح امامت ولی عصر 53
- ائمه هدی به جمیع معجزات انبیا قادرند 57
- پی نوشت 60
- تأملی در حادثۀ غدیر خم 98
- اصل5: معاد روز قیامت 106
- اشاره 106
- رجعت (قیامت صغری) 107
- قیامت کبری 117
- اشاره 120
- کتاب وسیله النجاه 120
- فصل1: در وجوب توسل و بیان حقیقت وسیله 122
- فصل2: توسلات انبیای سلف 128
- فصل3: در فضیلت تبرک به مزار شریف پیامبر گرامی اسلام و ائمۀ اطهار 130
- فصل4: در اقامۀ عزاء و بکاء و ابکاء بر مصائب ائمۀ اطهار 134
- فصل5: در جواز لطمه بر صورت زدن و موی کندن و پیراهن چاک زدن 138
- خاتمه: در دفع شبهۀ موهوم 141
- نمایه آیات 147
- نمایه ها 147
- نمایه روایات 151
- کتابنامه 152
- چکیده عربی و انگلیسی 161
و در سورۀ انشقاق، فرموده:
آسمان شکافته می شود.(1)
و در سورۀ قارعه، می فرماید:
روز قیامت کوه ها از هیبت آن روز همچون پشم زده شده متلاشی و پراکنده شود.(2)
و آیات راجع به کیفیت قیامت کبری زیاد است. همین مقدار برای این مختصر کافی است.
و از واضحات قرآن است که تمام افراد انسان اولین و آخرین در قیامت کبری با همین ابدان محشور خواهند شد. وهمین مطلب را پیغمبران گذشته به امم خود می فرمودند
و کفار تکذیب می کردند و به یکدیگر می گفتند:
]یُنَبِّئُکُم اِذَا مُزِّقْتُمْ کُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّکُمْ لَفِی خَلقٍ جَدِیدٍ[؛(3)
آیۀ قرآن است که نقل می فرماید:
این پیغمبر به شما می گوید: بعد از آن که بدن شما در زیر خاک پوسیده و پراکنده گشت، همه در آخرت زنده خواهید شد.
و شخصی استخوان پوسیده را گرفت و خدمت پیغمبر آخرالزمان رسید و در مقابل پیغمبر این استخوان را در کف دست نرم کرد و به باد داد و گفت: ]مَن یُحیِی العِظامَ وَهِیَ رَمِیمٌ[.(4)
چنان که در قرآن، آخر سورۀ یس می فرماید؛ پس آیه نازل شد:
]قُل یُحیِیهَا الَّذِی اَنشَاَهَا اَوَّلَ مَرَّهٍ...[(5)؛
بگو: آن را زنده می کند آن خدای توانایی که اوّل بار آن را ایجاد کرده است.
1- الإنشقاق (84)، آیه 1: ]إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ[.
2- القارعه (101)، آیه 4: ]یَوْمَ یَکُونُ النَّاسُ کَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ[.
3- سبأ (34)، آیۀ 7.
4- یس (36)، آیۀ 78.
5- یس (36)، آیه 79.