اصول دین و وسیله النجاه صفحه 142

توهم شده روایاتی که می فرماید بکاء بر امام حسین† سبب آمرزش گناهان می شود، منافات دارد با آیۀ شریفۀ:

]وَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ شَرّاً یَرَه[؛(1)

هر کس به اندازۀ ذره ای عمل زشت انجام دهد، آن را خواهد دید.

و آیۀ کریمۀ:

]مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً یُجْزَ بِهِ [؛(2)

کسی که عمل بدی مرتکب گردد، طبق آن مجازات خواهد شد.

می گوییم: این دو آیه همان طور که با آیات توبه تنافی ندارد، با این روایات نیز منافات نخواهد داشت؛ زیرا از جمع آیات با یکدیگر استفاده می شود که مغفرت و آمرزش خداوند مانع مجازات مجرمین تواب خواهد شد. بنابراین هرکس عمل شری از او صادر گشت هر چند به مقدار ذره ای باشد آن را می بیند و طبق آن مجازات می گردد مگر آن که توبه کند و گناه او آمرزیده شود، که در این صورت نه گناه خود را خواهد دید و نه مجازات خواهد گردید.

و همچنین از آیات دیگر(3) فهمیده می شود که کفار اگر دست از کفر خود برداشته و ایمان بیاورند تمام گذشتۀ آنان بخشیده و عفو می گردد.

و علاوه بر آن اگر اصول دین شخصی صحیح و اعمال خیر از او سر زند به حکم آیۀ شریفۀ ]إِنَّ الْحَسَنَاتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئاتِ(4)[ گناهان او محو و مشمول عفو الهی می شود.

1- الزلزله (99)، آیه 8.
2- النساء (4)، آیه 123.
3- الأنفال (8)، آیه 38: ]قُلْ لِلَّذینَ کَفَرُوا إِنْ یَنْتَهُوا یُغْفَرْ لَهُمْ مَا قَدْ سَلَفَ وَإِنْ یَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِینَ [.
4- هود (11)، آیه 114: به درستی که نیکوکاری شما باعث از بین رفتن بدی ها می شود.