- مقدمه تحقیق 1
- مقدمه مؤلف 7
- اصل1: شناختن خداوند و اعتقاد به یکتایی او 9
- اشاره 9
- 1. شناخت فطری 10
- 2. شناخت از راه استدلال 12
- پاسخ به یک اشکال 14
- دلایل وحدانیت پروردگار 16
- بیانی دیگر در اثبات وحدانیت 17
- صفات پروردگار جهان و جهانیان 18
- صفات سلبیه 20
- اصل2: عدل خداوند متعال 23
- اشاره 23
- دلالت عقل بر عدل خداوند 24
- دلایل نقلی 24
- اشاره 25
- اصل3: پیغمبرشناسی 25
- 1. نبوت عامه 26
- 2. نبوت خاصه 27
- اصل4: امام شناسی 30
- اشاره 30
- گفتار دوم: تعیین کننده امام 31
- گفتار اوّل: نیاز به امام 31
- گفتار سوم: چه کسانی از جانب خداوند برای امامت معرفی شدند 33
- باب اوّل: احادیث قدسی 33
- باب دوم: تصریحات پیامبر 34
- باب چهارم: روایاتی از حسنین 48
- باب سوم: احادیث علوی 48
- باب پنجم: احادیثی از امام سجاد 49
- باب ششم: روایاتی از امام باقر 50
- باب هفتم: تصریحات امام صادق بر امامت ائمه 51
- باب دهم: روایات امام جواد در باب جانشینان پیامبر 52
- باب یازدهم: امام دهم و مسئلۀ خلافت 52
- باب نهم: احادیثی از ثامن الحجج 52
- باب هشتم: روایاتی از امام کاظم 52
- نصوص وارده بر امامت حضرت مهدی و غیبت آن حضرت 53
- باب دوازدهم: روایات امام عسکری در تصریح امامت ولی عصر 53
- ائمه هدی به جمیع معجزات انبیا قادرند 57
- پی نوشت 60
- تأملی در حادثۀ غدیر خم 98
- اصل5: معاد روز قیامت 106
- اشاره 106
- رجعت (قیامت صغری) 107
- قیامت کبری 117
- اشاره 120
- کتاب وسیله النجاه 120
- فصل1: در وجوب توسل و بیان حقیقت وسیله 122
- فصل2: توسلات انبیای سلف 128
- فصل3: در فضیلت تبرک به مزار شریف پیامبر گرامی اسلام و ائمۀ اطهار 130
- فصل4: در اقامۀ عزاء و بکاء و ابکاء بر مصائب ائمۀ اطهار 134
- فصل5: در جواز لطمه بر صورت زدن و موی کندن و پیراهن چاک زدن 138
- خاتمه: در دفع شبهۀ موهوم 141
- نمایه آیات 147
- نمایه ها 147
- نمایه روایات 151
- کتابنامه 152
- چکیده عربی و انگلیسی 161
و گریه و عزاداری بر امام حسین نیز از جمله اعمال نیکو و پسندیده است که موجب از بین رفتن اعمال زشت می گردد.
و اما آیۀ: ]إِنَّمٰا یَتَقَبَّلُ اللهُ مِنَ الْمُتَّقِینَ[(1) به ظاهر خود باقیست، و تقوی درجات بسیاری دارد که درجۀ اوّل آن قبول اعظم واجبات یعنی ولایت امیرالمؤمنین و امامان معصوم با اجتناب از اعظم گناهان یعنی ولایت جبت و طاغوت و اتباع آن ها می باشد.
قرآن کریم می فرماید:
]وَالَّذِی جَاءَ بِالصّدقِ وَصَدَّقَ بِهِ اُولئکَ هُمُ الْمُتَّقُونَ[(2)؛
آن کس از بندگان که وعدۀ صدق بر او آمد و او آن را تصدیق کرد به حقیقت، همان ها اهل تقوی هستند.
مراد از صدق در روایات مبارکه، همانا «ولایت» است.(3) پس کسانی که تصدیق ولایت نمودند متقین می باشند، و واضح است که تصدیق به ولایت بدون تبری ازدشمنان آن ها تمام نیست. بنابراین بیزاری از دشمنان معصومین نیز باید باشد.
علامۀ بزرگوار مجلسی در کتاب ارزشمند خود در این زمینه عنوان بابی قرار داده و چنین آورده است: (باب آن که اعمال قبول نمی شود مگر به ولایت).(4) و سپس در باب مزبور هفتاد و یک روایت جمع آوری فرموده که برای نمونه و تبرک به چندی از آن ها اشاره می شود.
در چندین روایت آمده است که:
اگر کسی خدا را در بهترین مکان ها، بین رکن و مقام حضرت ابراهیم عبادت کند و به امام واجب الإطاعه منصوب از جانب خدا معرفت نداشته باشد، هیچ یک از اعمال وی قبول نمی شود.(5)
1- المائده (5)، آیه 27: همانا خداوند از پرهیزگاران می پذیرد.
2- الزمر (39)، آیه 33.
3- ر.ک: البرهان فی تفسیر القرآن، ج4، ص710، ح3 [9218]؛ تفسیر کنز الدقائق، ج11، ص304؛ تفسیر نورالثقلین، ج4، ص486، ح50؛ بحارالأنوار، ج35، ص415، ح15 (باب 21 از ابواب الآیات النازله... از کتاب تاریخ امیرالمؤمنین).
4- بحارالأنوار، ج27، ص166 202(باب هفتم از ابواب ولایتهم... از کتاب الإمامه).
5- ر.ک: المحاسن، ج1، ص61، ح102؛ تفسیر القمی، ج1، ص368؛ بحارالأنوار، ج27، ص166 202 (باب هفتم از ابواب ولایتهم... از کتاب الامامه).