اصول دین و وسیله النجاه صفحه 95

که می خواهم بدون رعایت تقیه جوابم را بدهید. حضرت فرمودند: بپرس. گفتم: اولی و دومی چگونه اند؟ فرمود: لعنت خدا به تمام لعنت هایش بر آن دو باد. به خدا قسم که آن دو مُردند در حالی که کافر و مشرک به خدای عظیم بودند. پس پرسیدم: امامان مردگان را زنده می کنند و جذام و پیسی را خوب می نمایند و روی آب راه می روند؟ فرمود: خداوند هیچ چیزی را به پیامبرانش نداده مگر آن که به پیامبر خاتمˆ داده است و همچنین چیزهای به او داده که به دیگران عطا نکرده است. گفتم: هر آن چه در نزد پیامبر است به امیرالمؤمنین† عطا کرده است؟ فرمود: بله سپس به امام حسن و امام حسین و سپس به هر یک از امامان تا روز قیامت داده. با زیاده ای که در هر سال و هر ماه به آن ها می دهد بلکه به خدا قسم هر لحظه.

(79*) بحارالأنوار، ج25، ص360، ح16:

قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ†:لَا یَسْتَکْمِلُ عَبْدٌ الْإِیمَانَ حَتَّی یَعْرِفَ أَنَّهُ یَجْرِی لِآخِرِنَا مَا یَجْرِی لِأَوَّلِنَا وَهُمْ فِی الطَّاعَهِ وَالْحُجَّهِ وَالْحَلَالِ وَالْحَرَامِ سَوَاءٌ وَلِمُحَمَّدٍ وَأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ† فَضْلُهُمَا؛

حضرت باقر فرمود†: ایمان بنده کامل نمی شود مگر این که بداند که هرچه برای اوّل ما است برای آخرین ما نیز جاری است و ائمه در اطاعت و حجت و حلال و حرام برابرند و برای محمد و امیرالمؤمنین‡ فضیلتی مخصوص می باشد.

بحارالأنوار، ج25، ص360، ح17:

عَنْ حَبَّهَ الْعُرَنِیَّ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ† قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِˆ: أَنَا سَیِّدُ الْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ وَأَنْتَ یَا عَلِیُّ سَیِّدُ الْخَلَائِقِ بَعْدِی أَوَّلُنَا کَآخِرِنَا وَآخِرُنَا کَأَوَّلِنَا؛

حبه عرنی از حضرت امیرالمؤمنین† نقل کرده که پیامبر اکرمˆ فرمود: من سید اولین و آخرینم و تو یا علی بهترین خلایق بعد از من هستی اولین ما مانند آخرین ما است و آخرین ما مانند اولین ما است.

(80*) مدینه المعاجز، ج2، ح430:

ابن شهرآشوب قال: وَاسْتَفَاضَ بَیْنَ الْخَاصِّ وَالْعَامِّ، أَنَّ أَهْلَ الْکُوفَهِ فَزِعُوا إِلَی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ مِنَ الْغَرَقِ لَمَّا زَادَ الْفُرَاتُ فَأَسْبَغَ الْوُضُوءَ وَصَلَّی مُنْفَرِداً ثُمَّ دَعَا اللَّهَ، ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَی الْفُرَاتِ مُتَوَکِّئاً عَلَی قَضِیبٍ بِیَدِهِ، حَتَّی ضَرَبَ بِهِ صَفْحَهَ الْمَاءِ وَقَالَ: انْقُصْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَمَشِیَّتِهِ، فَغَاضَ الْمَاءُ حَتَّی بَدَتِ الْحِیتَانُ، فَنَطَقَ کَثِیرٌ مِنْهَا بِالسَّلَامِ عَلَیْهِ بِإِمْرَهِ الْمُؤْمِنِینَ وَلَمْ یَنْطِقْ مِنْهَا أَصْنَافٌ مِنَ السَّمَکِ، وَهِیَ الْجِرِّیُّ وَالْمَارْمَاهِی وَالزِّمَّارُ، فَتَعَجَّبَ النَّاسُ لِذَلِکَ وَسَأَلُوهُ عَنْ عِلَّهِ مَا نَطَقَ وَصُمت مَا صَمَتَ، فَقَالَ: أَنْطَقَ اللَّهُ مَا طَهُرَ مِنَ السُّمُوکِ وَأَصْمَتَ عَنِّی مَا حَرَّمَهُ وَنَجَّسَهُ وَأَبْعَدَهُ؛

ابن شهر آشوب گوید: بین خاص و عام مردم این خبر پیچید که آب فرات طغیان کرد و اهل کوفه از ترس غرق شدن به امیرالمؤمنین† پناه بردند. حضرتش وضوی نیکویی ساخت و نماز خواند سپس دعا کرد و آمد سمت آب فرات در حالی که بر عصایی تکیه زده بود و با آن عصا بر روی آب زد و فرمود: به خواست و اذن خدا پایین بیا. پس آب فرو نشست به طوری که ماهیان آشکار شدند و بسیاری از آن ها به نام (امیرالمؤمنین) به حضرت سلام نمودند و اقسامی از آن ها سلام نکردند و آن ها جری (ماهی که فقط استخوان سر و ستون فقرات دارد) و مار ماهی و زمار (که هر سه نوع فلس ندارند) بودند، مردم در شگفت شدند و علتش را از حضرت پرسیدند؟ فرمودند: خداوند آن دسته از