کاوش هایی پیرامون ولایت صفحه 108

برخی می گویند: «هنگامی که پیامبر از خانه خارج شد، همه آنان را خواب ربوده بود و پیامبر(صلی الله علیه وآله) از غفلت آنان استفاده نمود».

ولی این نظر دور از حقیقت است و هرگز انسان باور نمی کند چهل تروریست که خانه را برای این محاصره کرده بودند که پیامبر از خانه بیرون نرود تا لحظه معینی بریزند او را بکشند، مأموریت خود را آن چنان سرسری بگیرند و همگی با خیال آسوده بخوابند.

بعید نیست همان طور که برخی می نویسند، پیامبر(صلی الله علیه وآله) پیش از گرد آمدن تروریست ها، خانه را ترک گفته و بیرون رفته بود.(1)

یورش به خانه وحی

مأموران قریش که دست های آنان روی قبضه شمشیر بود، منتظر لحظه ای بودند که همگی به خانه وحی یورش آورند و در حالی که پیامبر در بسترش خوابیده است، خون او را بریزند. آنان از شکاف در به خوابگاه پیامبر می نگریستند و از نشاط و فرح در پوست نمی گنجیدند و تصور می کردند که به آخرین آرزوی خود رسیده اند، ولی علی(علیه السلام) با قلبی مطمئن و آرام در خوابگاه پیامبر دراز کشیده و روحش در آرامش فرو رفته بود، زیرا می دید که خدا چگونه پیامبر خود را نجات داد.

نخست تصمیم گرفته بودند که نیمه شب وارد خانه پیامبر شوند، ولی به عللی منصرف شدند و سرانجام قرار شد در فروغ صبح وارد خانه شوند و مأموریت خود را انجام دهند. پرده های تیره شب کنار رفت و صبح صادق سینه افق را شکافت. مأموران با شمشیرهای برهنه به طور دسته جمعی به خانه پیامبر هجوم آوردند و از اینکه در آستانه بزرگ ترین آرزوی خود بودند، از شادی در پوست نمی گنجیدند.2.