- مقدمه 1
- شخصیت خاندان رسالت 3
- اشاره 7
- اشاره 13
- آیات مربوط به شفاعت چند گروهند 14
- پاسخ به یک پرسش 33
- بیانی از استاد علاّمه طباطبایی در پاسخ همان سؤال 35
- شفاعت های منفی و مثبت 37
- شفاعت های مردود 37
- شفاعت های مثبت 38
- اشاره 45
- اشاره 46
- آیه مودت در قربی 48
- سؤال یکم 55
- اشاره 55
- پاسخ 56
- پاسخ : 58
- سؤال دوم 58
- سؤال سوم 59
- پاسخ 59
- سؤال چهارم 65
- پاسخ 66
- اشاره 72
- سؤال پنجم 72
- پاسخ 72
- مفاد آیه 77
- سؤال ششم 78
- سؤال هفتم 83
- سؤال هشتم 86
- اشاره 90
- پرسش هایی پیرامون آیه 91
- پرسش نخست: 91
- سؤال دوم 97
- سؤال سوم 98
- سؤال چهارم 100
- اشاره 104
- یورش به خانه وحی 108
- جنایتکار عصر بنی امیه 110
- تعصب های ناروا 112
- پاسخ 113
- اشاره 120
- هیئت نمایندگی نجران در مدینه 124
- نمایندگان نجران با پیامبر مذاکره می کنند 127
- هیئت نمایندگی نجران از مباهله منصرف می شوند 131
- صورت صلحنامه ای که به امضای طرفین رسید 132
- بزرگ ترین سند فضیلت 133
- در پایان از تذکر چند نکته ناگزیریم: 134
- اشاره 141
- اشاره 142
- الهام و الکسیس کارل 147
- غرور بیجا 151
- شهود و فلسفه برکسن 151
- اشاره 153
- 1. وجود وحی در حیوانات 154
- 2. خواب های راستین 155
- 3. الهام به افراد 155
- 4. ارتباط با ارواح 156
- 5. روشن بینی و تله پاتی 157
- اشاره 159
- آیات گروه نخست 160
- پاسخ چند پرسش یا اعتراض 163
- اعتراض نخست 164
- این پندار از جهاتی مردود است 165
- سؤال دوم 169
- پاسخ 169
- سؤال سوم 171
- اشاره 178
- هدف آیه نخست 180
- تشریح آیه دوم 182
- تحلیل معنی آیه سوم 184
- تحلیل معنی آیه چهارم 185
- اشاره 187
- 1. آگاهی حضرت آدم از غیب 187
- 2. آگاهی های غیبی حضرت نوح 190
- 3. خبرهای غیبی یعقوب 192
- 4. خبرهای غیبی حضرت یوسف 194
- 6. خبرهای غیبی همسفر موسی 199
- 7. به مادر موسی الهام می شود 201
- 9. ابراهیم از آینده قوم لوط آگاه می گردد 204
- 10. آگاهی پیامبر اسلام از غیب 205
- 1. گنج های کسری را تصرف می کنید 209
- 3. علی جان! شقی ترین افراد تو را می کشد 210
- 4. ابی ذر تنها می میرد 211
- 5. عمار را گروه ستمگر می کشد 212
- 6. بر شتری سوار می شوی و با علی نبرد می کنی 213
- 7. علی، تو با گروه سه گانه نبرد می کنی 213
- 8. شیرویه خسرو را کشت 214
- 9. زبیر تو با علی ظالمانه می جنگی 214
- 10. دوازده نفر از آیین اسلام سرپرستی می کنند 215
- 11. بنی امیه بر جان و مال و دین مردم مسلط می شوند 216
- اشاره 218
- 1. شهر بصره غرق می شود 218
- 2. معاویه بر سرزمین عراق مسلط می گردد 219
- 3. ده نفر از خوارج جان به سلامت نمی برند و از یارانم ده نفر کشته نمی شود 220
- 5. اگر خوارج نبرد کنند، کشته می شوند 221
- 7. مروان بن حکم حکومت بسیار کوتاهی خواهد داشت 222
- 8. زنجی ها بر بصره مسلط می گردند 223
- 11. خدا انتقام خود را می کشد 225
- 12. زخمی ها از روی کشته ها راه می روند 226
- 14. در اینجا فرزندم حسین کشته می شود 227
زندگی خود داشت، زیرا برای یک چنین طبقه که از نظر ایمان و اعتقاد در درجه نازل و پایین قرار می گیرند (و مسلماً علی(علیه السلام)از آن طبقه نبوده است) هرگز از گفتار پیامبر جزم و یقین به صحت گفتار او پیدا نمی کنند و اگر هم در بستر وی بخوابند، با نگرانی و تشویش فراوان، وارد عمل می گردند و هر لحظه هیولای مرگ در نظر آنان مجسم می گردد. هرگاه با این شرایط دست به چنین کار بزنند، با احتمال کشته شدن وارد کار می گردند، نه با علم به سلامت بقای زندگی.
ولی اگر علی(علیه السلام) از نظر ایمان در درجه عالی قرار داشت و صحت گفتار پیامبر در نظر او با نور خورشید یکسان بود، در این صورت برای علی(علیه السلام) فضیلت بالاتری ثابت کرده ایم، زیرا هرگاه ایمان فردی به پایه ای برسد که آنچه را از پیامبر راستگو بشنود، آن چنان صحیح و پای برجای تصور کند که برای او با روز روشن فرق نکند، و اگر پیامبر به او بگوید برو در بستر من بخواب و آسیبی به تو نخواهد رسید آن چنان با قلبی آرام در بستر او بیارمد، که سر سوزنی احتمال خطر ندهد، قطعاً با چنین فضیلتی چیزی برابری نمی کند. درست است که در این صورت علی(علیه السلام) می دانست که زنده می ماند و آسیبی به او نمی رسد، ولی هرگز هیچ فضیلتی با این ایمان برابری نمی کند و ارزش چنین ایمانی برای علی(علیه السلام) از هر فضیلتی بالاتر می باشد.
صفحات تاریخ را ورق بزنیم
تاکنون بحث ما روی این فرض بود که پیامبر(صلی الله علیه وآله)به علی(علیه السلام) گفته است کشته نخواهد شد، ولی اگر صفحات تاریخ را ورق بزنیم، خواهیم دید که مطلب آن چنان نیست که پیروان فکر جاحظ تصور کرده اند و همه مورخان آن چنان که این دو نفر نوشته اند، حادثه را ضبط نکرده اند.