- مقدمه 1
- شخصیت خاندان رسالت 3
- اشاره 7
- اشاره 13
- آیات مربوط به شفاعت چند گروهند 14
- پاسخ به یک پرسش 33
- بیانی از استاد علاّمه طباطبایی در پاسخ همان سؤال 35
- شفاعت های منفی و مثبت 37
- شفاعت های مردود 37
- شفاعت های مثبت 38
- اشاره 45
- اشاره 46
- آیه مودت در قربی 48
- اشاره 55
- سؤال یکم 55
- پاسخ 56
- سؤال دوم 58
- پاسخ : 58
- پاسخ 59
- سؤال سوم 59
- سؤال چهارم 65
- پاسخ 66
- پاسخ 72
- اشاره 72
- سؤال پنجم 72
- مفاد آیه 77
- سؤال ششم 78
- سؤال هفتم 83
- سؤال هشتم 86
- اشاره 90
- پرسش نخست: 91
- پرسش هایی پیرامون آیه 91
- سؤال دوم 97
- سؤال سوم 98
- سؤال چهارم 100
- اشاره 104
- یورش به خانه وحی 108
- جنایتکار عصر بنی امیه 110
- تعصب های ناروا 112
- پاسخ 113
- اشاره 120
- هیئت نمایندگی نجران در مدینه 124
- نمایندگان نجران با پیامبر مذاکره می کنند 127
- هیئت نمایندگی نجران از مباهله منصرف می شوند 131
- صورت صلحنامه ای که به امضای طرفین رسید 132
- بزرگ ترین سند فضیلت 133
- در پایان از تذکر چند نکته ناگزیریم: 134
- اشاره 141
- اشاره 142
- الهام و الکسیس کارل 147
- غرور بیجا 151
- شهود و فلسفه برکسن 151
- اشاره 153
- 1. وجود وحی در حیوانات 154
- 2. خواب های راستین 155
- 3. الهام به افراد 155
- 4. ارتباط با ارواح 156
- 5. روشن بینی و تله پاتی 157
- اشاره 159
- آیات گروه نخست 160
- پاسخ چند پرسش یا اعتراض 163
- اعتراض نخست 164
- این پندار از جهاتی مردود است 165
- پاسخ 169
- سؤال دوم 169
- سؤال سوم 171
- اشاره 178
- هدف آیه نخست 180
- تشریح آیه دوم 182
- تحلیل معنی آیه سوم 184
- تحلیل معنی آیه چهارم 185
- اشاره 187
- 1. آگاهی حضرت آدم از غیب 187
- 2. آگاهی های غیبی حضرت نوح 190
- 3. خبرهای غیبی یعقوب 192
- 4. خبرهای غیبی حضرت یوسف 194
- 6. خبرهای غیبی همسفر موسی 199
- 7. به مادر موسی الهام می شود 201
- 9. ابراهیم از آینده قوم لوط آگاه می گردد 204
- 10. آگاهی پیامبر اسلام از غیب 205
- 1. گنج های کسری را تصرف می کنید 209
- 3. علی جان! شقی ترین افراد تو را می کشد 210
- 4. ابی ذر تنها می میرد 211
- 5. عمار را گروه ستمگر می کشد 212
- 7. علی، تو با گروه سه گانه نبرد می کنی 213
- 6. بر شتری سوار می شوی و با علی نبرد می کنی 213
- 9. زبیر تو با علی ظالمانه می جنگی 214
- 8. شیرویه خسرو را کشت 214
- 10. دوازده نفر از آیین اسلام سرپرستی می کنند 215
- 11. بنی امیه بر جان و مال و دین مردم مسلط می شوند 216
- اشاره 218
- 1. شهر بصره غرق می شود 218
- 2. معاویه بر سرزمین عراق مسلط می گردد 219
- 3. ده نفر از خوارج جان به سلامت نمی برند و از یارانم ده نفر کشته نمی شود 220
- 5. اگر خوارج نبرد کنند، کشته می شوند 221
- 7. مروان بن حکم حکومت بسیار کوتاهی خواهد داشت 222
- 8. زنجی ها بر بصره مسلط می گردند 223
- 11. خدا انتقام خود را می کشد 225
- 12. زخمی ها از روی کشته ها راه می روند 226
- 14. در اینجا فرزندم حسین کشته می شود 227
اگر پیامبر به علی تأمین جانی داده است، در همان شب های بعد بوده است، نه در شب هجرت و اگر به علی فرمان داده است که امانت های مردم را رد کند، باز در شب دوم یا سوم بوده است، نه در لیله المبیت.
اگر بعضی از مورخان اهل تسنن، واقعه را طوری نقل کرده اند که می رساند پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) در شب هجرت به علی تأمین داده و در همان شب نیز دستور رد امانت ها را صادر کرده است قابل توجیه است، زیرا بعید نیست که نظر آنان به نقل اصل حادثه بوده و تعیین وقت صدور این جمله و وصایا، برای آنان حائز اهمیت نبوده است; از این جهت همه مطالب را یک جا بدون اشاره به محل این گفتگوها نقل کرده اند.
حلبی در سیره خود می نویسد در یکی از شب ها که پیامبر در غار ثور به سر می برد علی(علیه السلام) شرفیاب محضر پیامبر گردید و پیامبر در آن شب به علی دستور داد که امانت های مردم را باز گرداند و قرض های پیامبر را ادا نماید و از مؤلف کتاب الدر نقل می کند که علی پس از شب هجرت با پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) ملاقات داشته است.(1)
دو گواه روشن بر فداکاری امام
در اینجا، دو مطلب تاریخی گواهی می دهد که عمل علی در آن شب جز فداکاری، کار دیگری نبوده است و علی به راستی آماده مرگ و قتل و شهادت در راه خدا بود.
1. اشعاری که امام پیرامون این حادثه تاریخی سروده و سیوطی همه آنها را7.
1- . سیره حلبی، ج2، ص37.