کاوش هایی پیرامون ولایت صفحه 164

رَسُول)(1)

«خداوند عالم به غیب است. احدی از بندگان خود را بر غیب مسلط نمی سازد، مگر آن کسی که او را برگزیند از رسول».

همچنین است آیه 79، سوره آل عمران که قبلاً شرح کردیم و در هر دو آیه پیامبر از عالمان به غیب شمرده نشده اند، بلکه از مطلعان بر غیب آن هم طبق مشیت الهی هستند.

برخی که آگاهی رسولان از امور پوشیده در ذائقه آنان تلخ می باشد، دست و پا کرده اند که آیه را به شکلی معنی کنند که هرگز مفسران و متخصصان علم قرآن آن را به آن صورت تفسیر نکرده اند.

اعتراض نخست

مقصود از غیب در این آیه وحی آسمانی است که ما آن را قرآن می نامیم و آن هم مطالب محرمانه ای نیست.

معترض بر سخن خود چنین استدلال می کند که قرآن در سوره آل عمران پس از بیان سرگذشت زن عمران و تولد مریم چنین می گوید: (ذلِکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَیْبِ نُوحیهِ اِلَیْک)(2) و همچنین در سوره هود پس از بیان سرگذشت نوح و دعوت قوم خویش و مأموریت او برای ساختن کشتی و... می فرماید: (تِلْکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَیْبِ نُوحیها اِلَیْک)(3)

همچنین در سوره یوسف پس از بیان سرگذشت وی چنین می فرماید:9.

1- . جن، 26.
2- . آل عمران، 44.
3- . هود، 49.