کاوش هایی پیرامون ولایت صفحه 190

«نگفتم که من از پنهانی های آسمان ها و زمین آگاه هستم».

ارتباط این جمله با جمله قبل (تعلیم آدم ملائکه را) این است که آنان تصور می کردند که این موجود نیز بسان نسل های پیشین خونریز خواهد بود. وقتی دیدند که او سراپا علم و دانش است، لب فرو بستند. در این موقع خداوند بر آنان با این جمله احتجاج کرد که (أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ اِنِّی أَعْلَمُ غَیْبَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ) «نگفتم که از پنهانی های آسمان ها و زمین من خبر دارم»; یعنی من می دانستم که در آفرینش این موجود چه آثاری هست، نه شما و روی این مزیت علمی که می تواند نمایانگر علم الهی باشد، او را آفریدم.

2. آگاهی های غیبی حضرت نوح

این تنها حضرت آدم نیست که در پرتو عنایات خداوند از حقایق و رازهای نهفته جهان هستی آگاه گردید، بلکه این فیض الهی پس از او نیز درباره پیامبران دیگر ادامه داشته و گروهی از پیامبران به تصریح قرآن از جهان غیب گزارش هایی داده اند. اینک بیان این قسمت.

نوح سرسلسله پیامبرانی است که برای بشر، کتاب و شریعت آورده اند. وی پس از تحمل رنج ها و ناراحتی، پس از سالیان درازی تبلیغ، از ایمان قوم خود و نسلی که از آنان پدید می آید، مأیوس گردید، لذا رو به درگاه الهی کرد و چنین گفت:

(رَبِّ لا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرینَ دَیَّاراً * اِنَّکَ اِنْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبادَکَ وَ لا یَلِدُوا اِلاَّ فاجِراً کَفَّارا)(1)7.