کاوش هایی پیرامون ولایت صفحه 63

صواعق، ص101 و 135; نورالابصار، ص102; اسعاف الرّاغبین، ص105 و... .

آیا یک چنین اتفاق بر نقل حدیث کافی نیست که بگوییم این آیه در مدینه نازل شده است و اگر این سوره را از سوره های مکی می شمارند، از این جهت است که غالب آیات آن در مکه نازل شده است.

مثلاً مفسران می گویند سوره انعام مکی است، در حالی که می گویند برخی از آیه های آن مانند آیه های 20، 23، 91، 93، 114، 141، 151، 152 و 153 در مدینه نازل شده است;(1) همچنین سوره اعراف مکی است جز آیه های 163 - 170 که در مدینه نازل شده است و امثال اینها که با مراجعه به تفاسیر و کتاب هایی که پیرامون مکی و مدنی بودن آیات قرآن نوشته شده است، روشن می گردد.(2)

بنابراین موقع نزول آیه، افرادی که باید به آنان مهر ورزیم، همگی دیده به جهان گشوده بودند. گذشته بر این چه مانعی دارد که خدا یا پیامبر یا قانونگذاری احترام گروهی را واجب کند که برخی از افراد موضوع در موقع تشریع موجود باشند و برخی دیگر در آینده موجود گردند؟ جعل و تشریع یک چنین حکم، کوچک ترین اشکالی ندارد، بلکه اکثر قوانین جهان روی همین اساس جعل و وضع می گردد و کمتر اتفاق می افتد که همه افراد یک جا و در یک زمان وجود داشته باشند.

قرآن می فرماید:

(وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْء فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِی الْقُرْبی)(3)1.

1- . تاریخ القرآن زنجانی، ص54، به نقل از: بقاعی، مؤلف نظم الدّرر و تناسق الآیات و السّور.
2- . تاریخ القرآن زنجانی، ص54، به نقل از: بقاعی، مؤلف نظم الدّرر و تناسق الآیات و السّور.
3- . انفال، 41.