- مقدمه 1
- شخصیت خاندان رسالت 3
- اشاره 7
- اشاره 13
- آیات مربوط به شفاعت چند گروهند 14
- پاسخ به یک پرسش 33
- بیانی از استاد علاّمه طباطبایی در پاسخ همان سؤال 35
- شفاعت های منفی و مثبت 37
- شفاعت های مردود 37
- شفاعت های مثبت 38
- اشاره 45
- اشاره 46
- آیه مودت در قربی 48
- سؤال یکم 55
- اشاره 55
- پاسخ 56
- پاسخ : 58
- سؤال دوم 58
- پاسخ 59
- سؤال سوم 59
- سؤال چهارم 65
- پاسخ 66
- اشاره 72
- پاسخ 72
- سؤال پنجم 72
- مفاد آیه 77
- سؤال ششم 78
- سؤال هفتم 83
- سؤال هشتم 86
- اشاره 90
- پرسش هایی پیرامون آیه 91
- پرسش نخست: 91
- سؤال دوم 97
- سؤال سوم 98
- سؤال چهارم 100
- اشاره 104
- یورش به خانه وحی 108
- جنایتکار عصر بنی امیه 110
- تعصب های ناروا 112
- پاسخ 113
- اشاره 120
- هیئت نمایندگی نجران در مدینه 124
- نمایندگان نجران با پیامبر مذاکره می کنند 127
- هیئت نمایندگی نجران از مباهله منصرف می شوند 131
- صورت صلحنامه ای که به امضای طرفین رسید 132
- بزرگ ترین سند فضیلت 133
- در پایان از تذکر چند نکته ناگزیریم: 134
- اشاره 141
- اشاره 142
- الهام و الکسیس کارل 147
- غرور بیجا 151
- شهود و فلسفه برکسن 151
- اشاره 153
- 1. وجود وحی در حیوانات 154
- 2. خواب های راستین 155
- 3. الهام به افراد 155
- 4. ارتباط با ارواح 156
- 5. روشن بینی و تله پاتی 157
- اشاره 159
- آیات گروه نخست 160
- پاسخ چند پرسش یا اعتراض 163
- اعتراض نخست 164
- این پندار از جهاتی مردود است 165
- پاسخ 169
- سؤال دوم 169
- سؤال سوم 171
- اشاره 178
- هدف آیه نخست 180
- تشریح آیه دوم 182
- تحلیل معنی آیه سوم 184
- تحلیل معنی آیه چهارم 185
- اشاره 187
- 1. آگاهی حضرت آدم از غیب 187
- 2. آگاهی های غیبی حضرت نوح 190
- 3. خبرهای غیبی یعقوب 192
- 4. خبرهای غیبی حضرت یوسف 194
- 6. خبرهای غیبی همسفر موسی 199
- 7. به مادر موسی الهام می شود 201
- 9. ابراهیم از آینده قوم لوط آگاه می گردد 204
- 10. آگاهی پیامبر اسلام از غیب 205
- 1. گنج های کسری را تصرف می کنید 209
- 3. علی جان! شقی ترین افراد تو را می کشد 210
- 4. ابی ذر تنها می میرد 211
- 5. عمار را گروه ستمگر می کشد 212
- 7. علی، تو با گروه سه گانه نبرد می کنی 213
- 6. بر شتری سوار می شوی و با علی نبرد می کنی 213
- 8. شیرویه خسرو را کشت 214
- 9. زبیر تو با علی ظالمانه می جنگی 214
- 10. دوازده نفر از آیین اسلام سرپرستی می کنند 215
- 11. بنی امیه بر جان و مال و دین مردم مسلط می شوند 216
- اشاره 218
- 1. شهر بصره غرق می شود 218
- 2. معاویه بر سرزمین عراق مسلط می گردد 219
- 3. ده نفر از خوارج جان به سلامت نمی برند و از یارانم ده نفر کشته نمی شود 220
- 5. اگر خوارج نبرد کنند، کشته می شوند 221
- 7. مروان بن حکم حکومت بسیار کوتاهی خواهد داشت 222
- 8. زنجی ها بر بصره مسلط می گردند 223
- 11. خدا انتقام خود را می کشد 225
- 12. زخمی ها از روی کشته ها راه می روند 226
- 14. در اینجا فرزندم حسین کشته می شود 227
خدا با گروه منحرف قرینه روشنی است که مقصود از خویشان در آیه همان گروه مخصوصی است که با او پیوند معنوی دارند.
شگفت آور این است که برخی به جای اینکه این آیات و قرائن را گواه بر انصراف لفظ به خویشان باایمان بگیرند و به مقصود قرآن واقف گردند، از پیش خود با قطع نظر از همه جا، برای آیه یک معنی وسیع و گسترده ای فرض کرده سپس مدعی شده است که اگر معنی آیه این باشد که همه خویشاوندان پیامبر را از صمیم دل دوست بداریم در این صورت با آیاتی که دستور تبری از دشمنان خدا می دهد، مناقض و مخالف خواهد بود، در صورتی که یکی از نشانه های اعجاز قرآن این است که در میان آیات آن هیچ نوع اختلاف نیست.
ایرادکننده «خود می کشد، خود تعزیه می خواند»، از پیش خود معنی وسیعی برای آیه فرض می کند، سپس آن را با آیات دیگر قرآن متناقض می داند و نتیجه می گیرد که معنایی که دانشمندان و محدثان اسلامی برای آیه انتخاب کرده اند باطل است، در صورتی که لازم بود از آیات بیزاری از گروه کافر نتیجه بگیرد که مقصود پیامبر تنها یک دسته خویشاوندان او است، نه همه خویشان.
علاوه بر این هر گاه محل نزول آیه مکه بود جای داشت که افهام نارسا برای آیه معنی وسیعی را تصور کنند، ولی همان طور که گفته شد آیه به اتفاق بیشتر مفسران در مدینه نازل شده است و در آن زمان در کنار پیامبر جز خویشاوندان باایمان کسی نبود که احتمال دیگری در معنی آیه بدهیم.
وانگهی از روزی که پیامبر، رسالت خود را اظهار کرد، همه بنی هاشم به وی گرویده و گروهی ایمان خود را ابراز نموده و برخی دیگر روی مصالحی آشکار نمی کردند و اگر چند نفر انگشت شماری با او از در مخالفت وارد شدند، پس از