فصل 2
به علاوه در خودِ این حدیث، دلیل بر اختلافش وجود دارد، زیرا طرفدارانش روایت کرده اند که وقتی پیامبر صلی الله علیه و آله در دو رکعت اوّل نماز چهار رکعتی سلام داد، ذوالیدین گفت: ای رسول خدا صلی الله علیه و آله آیا نماز را کوتاه خواندی یا فراموش کردی؟
رسول اکرم - چنان که ادّعا کرده اند - فرمود: هیچ یک از اینها نبود.(1)
پس پیامبر صلی الله علیه و آله هم کوتاه شدن نماز را نفی کرد وهم فراموشی خود را در آن منتفی دانست.
بنابراین، هم نزد ما و هم نزد حشویه که سهو را بر پیامبر صلی الله علیه و آله روا می دارند، خلاف واقع بر آن حضرت جایز نیست، خواه از روی عمد باشد یا سهو. و چون پیامبر صلی الله علیه و آله - که در خبرش صادق است - خبر داده است که سهو نکرده، پس کذب ذوالیدین و هر کس به آن حضرت نسبت سهو دهد، ثابت می شود و نیز بطلان ادّعای ذوالیدین در این مورد، بدون هیچ شکّ و ریبی روشن می گردد.
فصل 3
برخی از راویان این حدیث، این سخن را که فرمود: «کلّ ذلک لم یکن» به چیزی تأویل کرده اند که با اثبات سهو بر آن حضرت، سخنش را از کذب بیرون کنند، آنان گفته اند: پیامبر صلی الله علیه و آله جمع این دو را با هم نفی کرده،