- اشاره 1
- مقدمه 18
- 1-3 سازگاری عصمت با اختیار 20
- 2-3 انسانِ برتر؛ نه برتر از انسان 21
- مقدمه 25
- 1-2-4 آیۀ امامت 29
- 2-2-4 آیۀ اولی الامر 30
- 3-2-4 آیۀ تطهیر 31
- مقدمه 32
- 3-4 عصمت اهل بیت در روایات نبوی 32
- 1-3-4 اهل بیت؛ همراه و همتای قرآن 33
- 2-3-4 علی بن ابی طالب، مدار و معیار حق 33
- 3-3-4 پیروی از اهل بیت؛ مایۀ رستگاری 34
ص:19
3. هیچ انسانی خالی از امیال و شهوات نفسانی نیست؛ بنابراین، چگونه می توان امکان معصوم بودنِ انسانی را پذیرفت؟
برخی کسانی که به روشنفکران مذهبی شهرت یافته اند، بی گناهی را گناهی بزرگ برای نوع بشر می شمارند؛ با این استدلال که طینتِ آدمی را با اراده و اختیار سرشته اند و آنان که این ویژگی را ندارند، یا حیوان اند یا فرشته!(1) احمد امین مصری نیز پیراستگی از گناه را ناشدنی می شمارد و با اشاره به وجود گرایش های گوناگون در آدمی، برای انسانِ عاری از گناه جایگاهی جز پندار نمی شناسد.(2)
در پاسخ باید گفت که چنین نگرشی بیش از هر چیز، نمایانگر برداشت نادرست اینان از پدیدۀ