کتابخانه بالقرآن

رهنما 85 (به رنگ آسمان) صفحه 36

صفحه 36

ص:39

1- . احزاب، آیه 37، آن گاه که زید کام خویش از او برگرفت، او را به عقد تو درآوردیم.
2- . عصمتِ پیامبران و امامان یکی از مبانی امامیه می باشد. امامیه می گویند: در دینِ خدا، فقط می توان از معصومین تبعیت کرد و از این رو در دین اسلام که خاتمِ ادیان است، چنان که پیغمبرِ آن خاتم پیغمبران و کتابِ آن قرآن، خاتمِ کتاب های الهی است، چهارده انسان معصوم از سوی خدا برای هدایت و تعلیم کائنات برگزیده شده اند که باید دینِ خدا را تنها از طریقِ کتاب خدا و آن چهارده معصوم، یعنی رسول خدا و دوازده امام و حضرت فاطمه دریافت کرد. نظر امامیه مطابق تعالیم رسول خدا و اوصیای رسول و مطابق با محکمات قرآن درباره عصمت، چنین است: الف: عصمت، پاک بودن از گناه و خطا می باشد؛ بدین معنا که معصوم در علم، دچار خطا نمی شود و در عمل، خلاف نمی کند. ب: پیغمبران هیچ گاه مرتکب خلاف نشده اند و آنچه در قرآن درباره برخی از آن ذوات مقدس آمده ، از سنخِ ترک اولی می باشد؛ بدین معنا که از بین دو کار که یکی خوب و دیگری خوب تر است، آنچه خوب تر بوده، ترک شده است؛ آن هم فقط به آن اندازه که در قرآن آمده است. ج: در چهارده معصوم، حتی همین ترک اولی هم نیست و خدا آنها را چون برای هدایتِ کامله ختمیه برگزیده است، به معنای کامل، معیار صدق و حق در هر امری قرار داده است. بنابراین افعالِ آنان همیشه خوب ترین است؛ چنان که علوم آنان همیشه کامل ترین است.