ولایت از دیدگاه قرآن و حدیث جلد 2) صفحه 78

ظاهرا سلمان در مجلس بوده است، مي‌گويد: ما احساس ذلّت كرديم، من برخاستم و نزد علي عليه‌السلام آمدم و ماجرا را براي اميرالمؤمنين علي عليه‌السلام تعريف كردم. علي عليه‌السلام برخاست و به مسجد آمد و نشست. آن نصراني همچنان مي‌گفت:

(238) ولايت

مرا به كسي راهنمايي كنيد، تا از او سؤال كنم.

اميرالمؤمنين علي عليه‌السلام فرمود: «از من بپرس، به خدايي كه دانه را شكافت و خلايق را آفريد، اگر از گذشته و حال و آينده سؤال كني، تو را كاملاً خبر مي‌دهم و هر آنچـــه را كه بپــرســي، به نقــل از پيــامبر صلي‌الله‌عليه‌و‌آله در اختيــارت مي‌گــذارم».

جاثليق گفت: «ســؤالاتي را كه از ابــوبكــر پرسيدم، از تو هم مي‌پرسم. آيا تو از نظـــر خـــدا مــؤمنـي، يا از نظر خودت؟»

اميـــر المؤمنين علي عليه‌السلام فرمود: «من هم از نظر خدا و هــم بـــه عقيـــده خـــودم مــؤمــن هستـم».

جاثليق گفت: «اللّه اكبر اين جواب كه توأم با يقين است، قانع‌كننده مي‌باشد».

جاثليق گفت: «حال، از منــزلت خــودت در بهشــت بگو».

ولايت (239)

اميرالمؤمنين علي عليه‌السلام فرمود: «من در فردوس با رسول اللّه صلي‌الله‌عليه‌و‌آله هم منزلم، و هيچگــونــه تــرديــدي هم در اين مـــژده الهــي نـــدارم».