خاطرات مدرسه صفحه 16

که ما با اهل کتاب دوستی داشته باشیم و آنها را تکیه گاه خود قرار دهیم، قطعاً اجازه نمی دهد، مشرکینم قریش را حامیان خود قرار دهیم.

از آن گذشته، آیه دیگری در قرآن آمده است که بکلی این رابطه خانوادگی را قطع می کند و هشدار می دهد که به هیچ نحو نباید پدران و مادران _ چه رسد به عموها _ را که کافرند، تکیه گاه خود قرار داد و با آنها رابطه تنگاتنگ داشت. می فرماید:

«یا ایها الذین آمنوا لا تتخذوا آبائکم و اخوانکم اولیاء ان استحبوا الکفر علی الایمان، و من یتولهم منکم فأولئک هم الظالمون».(1)

ای کسانی که ایمان آورده اید، پدران و برادران خود را که کفر را بر ایمان ترجیح داده اتد، به دوستی نگیرید و هر یک از شما با آنان دوستی کند، پس از ستمگران خواهد بود.

و اصلاً خداوند در آیات بی شماری که متجاوز از سی آیه است، مسلمانان را بکلی از دوستی با کفار منع کرده است چه رسد به اینکه آنها را حامی و پشتیبان خود قرار دهند. آیا ممکن است پیامبر که خود مبلغ آیات خدا است، از روشن ترین حکم الهی سرباز زند و با خداوند آشکارا