اثبات ولایت صفحه 12

در بعضی از این روایات، آن حضرت فرموده:

«من دو خلیفه در میان شما می گذارم: کتاب خدا و عترتم را».

چون عترت پیغمبر به مردم محتاج نیستند و تمام مردم به آنها محتاج اند، عقل حکم می کند که باید عترت امام و پیشوای کل باشند. لذا، درباره علیّ بن ابی طالب عَلَیْهِ السَّلام گفته اند:

«اِسْتِغْناؤُهُ عَنِ الْکُلِّ وَ احْتِیاجُ الْکُلِّ إلیْهِ دَلیلٌ عَلی أَنَّهُ إمامُ الْکُلِّ»

بی نیازی آن حضرت از تمام افراد و نیازمندی تمام افراد به آن حضرت دلیل این است که آن حضرت پیشوای همگان است.

همچنین، چون فقط آن عترت پاکیزه مرجع تمام افراد امّت تا روز قیامت اند، باید تمام احتیاجات امّت تا روز قیامت در نزد آنان باشد و تمام این علوم مخصوص عترت است؛ زیرا احدی از افراد مردم ضمیمه عترت نشده است.

پس همه افراد امّت به عترت محتاج اند و عترت به هیچ فردی محتاج نیستند.

پس فقط کسانی که تمام افراد امّت به آنها محتاج اند آنان امام و پیشوای تمام خلق اند. محتاج و جاهل هیچ گاه امام و پیشوای خلق نمی شود؛ نه در وقت جهل و احتیاج و نه در وقت رفع جهل و احتیاجش، پس از آنکه به عالِم مراجعه کرده و دانا شده.

آیا ممکن است مجتهدی که عالم کامل است و وظیفه های دینی مردم را تعیین می کند، بعد از آنکه فتوا داد و تعیین وظیفه