اثبات ولایت صفحه 121

است.

نزد پیغمبر ما صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه نیز 72 حرف از اسم اعظم موجود است؛ و یک حرف آن نزد پروردگار مخزون و مکنون است که اَحدی از مخلوقات آن را نمی داند. تمام آنچه پیغمبر ما می داند نیز نزد اوصیای آن حضرت، ائمّه اثنا عشر عَلَیْهِمُ السَّلام، موجود است و آنان وارث پیغمبران اند.(1)

با این قدرت و توانایی است که معصومین عَلَیْهِمُ السَّلام، هر وقت امری را بخواهند و انجام دادن آن را نسبت به کسی صلاح بدانند، اظهار قدرت می کنند.

از جمله، در کتاب کافی، در باب «مولد أبی الحسن الرضا عَلَیْهِ السَّلام»، نقل شده است که شخصی در شب خدمت امام هشتم رسید. حضرت دست مبارک را بلند فرمود؛ به اراده حضرت، چنان روشنایی داد که گویا ده چراغ روشن شده است. در این هنگام، شخص دیگری آمد و اجازه خواست که به پیشگاه امام وارد شود. حضرت دست خود را انداخت؛ به حالت عادی برگشت و نور آن خاموش شد. آن گاه، امام اجازه داد و آن شخص وارد شد.

این روایت در اثبات الهداه از طریق دیگر نیز نقل شده است.