- پیشگفتار 1
- خطبه کتاب 3
- وجوب تمسّک به ثقلین (کتاب و عترت) 5
- نتیجه گیری از حدیث ثقلین 7
- راه اثبات موضوع دوم (ارجاع تمام امّت به عترت): 8
- راه اثبات موضوع اوّل (افضل و اشرف بودن عترت از تمام مردم): 8
- راه اثبات موضوع سوم (معصوم بودن عترت از خطا و لغزش): 10
- راه اثبات موضوع چهارم (اینکه تمام علم قرآن نزد عترت است): 11
- راه اثبات موضوع پنجم (اینکه عترت خلیفه خدا و رسول اند): 11
- راه اثبات موضوع هفتم (اینکه راه هدایت و سعادت منحصر است به تمسّک به عترت و قرآن نیز از عترت جدا نمی شود): 13
- راه اثبات موضوع ششم (آنکه امامت و خلافت بر حقّ الاهی به آن عترت پاکیزه منحصر است): 13
- راه اثبات موضوع هشتم (خالی نشدن زمین از عترت و قرآن، تا روز قیامت): 14
- مقصود از عترت 15
- معرّفی عترت در روایات 15
- مفاسد تفسیر قرآن بدون مراجعه به عترت 19
- وجوب مراجعه به عترت در تفسیر قرآن 24
- مثالهایی در این باب 33
- قرآن و علم غیب پیغمبر و امام عَلَیْها السَّلام 36
- لزوم پیروی کامل از قرآن و اهل بیت عَلَیْهِمُ السَّلام 45
- پیغمبر و امام و مأموریت حکم به ظاهر 50
- ولایت تکوینی و تشریعی 58
- بخش اوّل: اثبات ولایت تکوینی پیغمبر اکرم و ائمّه هدی عَلَیْهِمُ السَّلام 66
- فصل اوّل 66
- مقایسه مقام حضرت سلیمان با ائمّه طاهرین 78
- فصل دوم: وجود کتب و آثار تمامی انبیا نزد پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 89
- فصل سوم: علم پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) به تمامیِ علوم اعطا شده به خلایق 97
- فصل چهارم: ولایت و سلطنت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر تمامی کاینات 100
- فصل پنجم: قدرت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 120
- فصل ششم: نفوذ اراده حتمیِ پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) در جسم و صورت انسان 122
- فصل هفتم: اطاعت حیوانات و تصاویر آنان از پیغمبر و امامان (علیهم السّلام) 144
- فصل هشتم: توانایی پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر زنده کردن مردگان 157
- فصل نهم: اطاعت درختان و گیاهان از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 166
- فصل دهم: اطاعت جمادات از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 182
- فصل یازدهم: فرمان برداری ابر و باد از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 193
- فصل دوازدهم: اطاعت آب از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 200
- فصل سیزدهم: اطاعت ملائکه از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 205
- فصل چهاردهم : اطاعت جنّیان و شیاطین از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 210
- بخش دوم: پاسخ به شبهات 212
- فصل اوّل: بررسی آیاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 212
- فصل دوم: بررسی روایاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 264
- معنای غلوّ 298
- تفویض و موارد آن 322
- فصل سوم: بررسی دلایل عقلی 334
- زمینه های انکار فضایل والای چهارده معصوم عَلَیْهِمُ السَّلام 381
- خاتمه: پاسخ به چند سؤال 384
[ریزش] کوهها هلاک خواهم کرد. پیغمبر اجازه ندادند و فرمودند: من پیغمبر رحمتم. پروردگارا! قوم مرا هدایت فرما.
... کوهها با حضرت داوود تسبیح می گفتند؛ ولی محمّد- صلّی الله علیه و آله- بهتر از این را انجام داد. من، در خدمت پیغمبر، روی کوه حِراء [در مکّه] بودم که ناگهان کوه به حرکت درآمد. پیغمبر فرمودند:
ای کوه! آرام و قرار بگیر که نیست بر روی تو مگر پیغمبر و صدّیق شهید (یعنی خود امیرالمؤمنین عَلَیْهِ السَّلام). دیدم فرمان پیغمبر را اجابت و اطاعت کرد و آرام شد».(1)
نیز، روایت کرده اند که جمعی از یهود خدمت حضرت رسول آمدند و عرض کردند: یا محّمد، این کوه مقابل را امر فرما که به مقام رسالت تو شهادت دهد. اگر شهادت داد، ما نیز شهادت می دهیم و ایمان می آوریم. پیغمبر فرمود:
«نزد هر کوه که می خواهید، برویم تا من استشهاد کنم و آن نیز گواهی دهد».
پس نزد کوهی رفتند و عرض کردند: از این کوه درخواست
1- این روایت مفصّل است. آن یهودی مردی دانشمند بود که معجزات و فضایل پیغمبرانِ مشهور را شرح می داد؛ حضرت امیر نیز مثل آن و بهتر از آن را برای حضرت محمّد صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه بیان می فرمود.تمام این روایت را طبرسی در کتاب احتجاج، از موسی بن جعفر از پدران بزرگوارش از امام حسین عَلَیْهِمُ السَّلام، نقل کرده است و در بحار (ج 10/30-40، ج 17/275) نیز مذکور است.