- پیشگفتار 1
- خطبه کتاب 3
- وجوب تمسّک به ثقلین (کتاب و عترت) 5
- نتیجه گیری از حدیث ثقلین 7
- راه اثبات موضوع اوّل (افضل و اشرف بودن عترت از تمام مردم): 8
- راه اثبات موضوع دوم (ارجاع تمام امّت به عترت): 8
- راه اثبات موضوع سوم (معصوم بودن عترت از خطا و لغزش): 10
- راه اثبات موضوع چهارم (اینکه تمام علم قرآن نزد عترت است): 11
- راه اثبات موضوع پنجم (اینکه عترت خلیفه خدا و رسول اند): 11
- راه اثبات موضوع ششم (آنکه امامت و خلافت بر حقّ الاهی به آن عترت پاکیزه منحصر است): 13
- راه اثبات موضوع هفتم (اینکه راه هدایت و سعادت منحصر است به تمسّک به عترت و قرآن نیز از عترت جدا نمی شود): 13
- راه اثبات موضوع هشتم (خالی نشدن زمین از عترت و قرآن، تا روز قیامت): 14
- مقصود از عترت 15
- معرّفی عترت در روایات 15
- مفاسد تفسیر قرآن بدون مراجعه به عترت 19
- وجوب مراجعه به عترت در تفسیر قرآن 24
- مثالهایی در این باب 33
- قرآن و علم غیب پیغمبر و امام عَلَیْها السَّلام 36
- لزوم پیروی کامل از قرآن و اهل بیت عَلَیْهِمُ السَّلام 45
- پیغمبر و امام و مأموریت حکم به ظاهر 50
- ولایت تکوینی و تشریعی 58
- بخش اوّل: اثبات ولایت تکوینی پیغمبر اکرم و ائمّه هدی عَلَیْهِمُ السَّلام 66
- فصل اوّل 66
- مقایسه مقام حضرت سلیمان با ائمّه طاهرین 78
- فصل دوم: وجود کتب و آثار تمامی انبیا نزد پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 89
- فصل سوم: علم پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) به تمامیِ علوم اعطا شده به خلایق 97
- فصل چهارم: ولایت و سلطنت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر تمامی کاینات 100
- فصل پنجم: قدرت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 120
- فصل ششم: نفوذ اراده حتمیِ پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) در جسم و صورت انسان 122
- فصل هفتم: اطاعت حیوانات و تصاویر آنان از پیغمبر و امامان (علیهم السّلام) 144
- فصل هشتم: توانایی پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر زنده کردن مردگان 157
- فصل نهم: اطاعت درختان و گیاهان از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 166
- فصل دهم: اطاعت جمادات از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 182
- فصل یازدهم: فرمان برداری ابر و باد از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 193
- فصل دوازدهم: اطاعت آب از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 200
- فصل سیزدهم: اطاعت ملائکه از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 205
- فصل چهاردهم : اطاعت جنّیان و شیاطین از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 210
- بخش دوم: پاسخ به شبهات 212
- فصل اوّل: بررسی آیاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 212
- فصل دوم: بررسی روایاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 264
- معنای غلوّ 298
- تفویض و موارد آن 322
- فصل سوم: بررسی دلایل عقلی 334
- زمینه های انکار فضایل والای چهارده معصوم عَلَیْهِمُ السَّلام 381
- خاتمه: پاسخ به چند سؤال 384
تا آخر وفات، در سفر و حضر»(1) .
در روایات بسیاری آمده که خداوند به امام قدرتی داده که می تواند در مختصر زمانی از مشرق به مغرب و از مغرب به مشرق سیر کند؛ ابرها را نیز مُسخَّر فرموده و اسباب سیر او را، به هرجا که بخواهد، مهیّا کرده است.
مشهور است که امیرالمؤمنین عَلَیْهِ السَّلام و ابوبکر و عمر و جمعی دیگر بر بساطی نشستند و به امر پیغمبر صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه، باد آنان را حرکت داد و نزد اصحاب کهف رساند. هرکدام که سلام کردند، جواب نشنیدند؛ مگر مولا امیرالمؤمنین که سلام کرد و جواب شنید.
اصحاب کهف گفتند:
«ما با کسی غیر پیغمبر و وصّی پیغمبر سخن نمی گوییم».(2)
1- این گفت وگو جزء روایت مفصّلی است که در فصل دهم به آن اشاره شده. موارد سایه افکندن ابر در هوای آفتابی بر سر معصومین عَلَیْهِمُ السَّلام در روایات بسیاری آمده؛ از آن جمله، در بحار: ج 15/194 و 201 و 215 و 349، ج 16/3 و 30 و 176، ج 17/231 و 355 و غیره. این جانب بسیاری از آن مواضع را در مستدرک سفینه، لغت «سحب» و «غمم»، ذکر کرده ام.
2- بخشی از روایات این موضوع را مجلسی در بحار (ج 39/136، ج 27/32) نقل فرموده و قضیّه بساط را نیز از علمای عامّه و خاصّه روایت کرده است. این جانب در مستدرک سفینه، لغت «بسط»، مدارک قضیّه بساط را آورده ام. جناب صفّار در کتاب شریف بصائر الدرجات (جزء 8، باب 12)، در بیان و شرح آنکه به ائمّه هدی قدرتی داده شده که به هر جای زمین بخواهند می توانند سیر کنند، 15 روایت معتبر و صحیح نقل فرموده است.در همان کتاب (جزء 8، باب 13)، 11 روایت نقل فرموده که ائمّه هدی می توانند هر کسی را، به هرجا بخواهند، در کمترین زمانی سیر دهند. در باب 14 آن، در شرح قدرت ائمّه هدی که از جانب پروردگار به آنان بخشیده شده است و در باب 15، در آنکه امام عَلَیْهِ السَّلام برابَر سوار می شود و بر وسایل سیر در آسمانها و زمینها مسلّط است، روایاتی نقل کرده است.