کتابخانه بالقرآن

اثبات ولایت صفحه 20

صفحه 20

نباید به بعضی از متشابهات قرآن احتجاج کرد، خدا را جسم دانست و برای او اعضا و جوارحی قایل شد!(1)

نباید به بعضی از آیات نظر افکند و به جواز وقوع شرک و معصیت از انبیا و مرسلین قایل گشت!

نباید به بعضی از آیات متشابه استناد و اثبات جبر کرد!

نباید به بعضی از آیات متمسّک و ولایت تکوینی شخص پیغمبر و ائمّه دین عَلَیْهِمُ السَّلام را منکر شد (چنان که نقد آن در خاتمه این کتاب خواهد آمد).

نیز، نباید به ظواهر بعضی از آیات استدلال کرد و علم غیب پیغمبر و امام عَلَیْهِمَا السَّلام را منکر گشت!(2)

1- شایان ذکر است که احمد بن محمّد بن مظفّر رازی از علمای اهل سنّت در قرن هفتم، در کتاب خود به نام «حجج القرآن»، آیاتی را که هر فرقه ای از فِرَق مسلمین برای مذهب خود به آن آیات احتجاج کرده است گرد آورده؛ از جمله، فرقه ای که می گویند: خداوند متعال دیده می شود و به آیه شریفه )وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ ناضِرَهٌ إلی رَبِّها ناظِرَهٌ( احتجاج می کنند؛ و در برابر آنان نیز کسانی اند که می گویند خداوند دیده نمی شود و به آیه )لا تُدْرِکُهُ الأبْصارُ( و آیه )لَنْ تَرانی( احتجاج می کنند. نمونه دیگر فرقه مجسّمه است که به آیات مشتمل بر الفاظی نظیر «ید، عین، وجه» استدلال و از تجسّم خداوند صحبت می کنند؛ و در برابر ایشان، دیگران برای نفی تجسّم حق به آیه )لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٍ( احتجاج می کنند.
2- شرح این آیات و آیات دیگر، همراه با روایات متواتری که علم غیب را اثبات می کند، در کتاب مقام قرآن و عترت به قلم نگارنده بیان شده، و در رساله اثبات علم غیب نیز به تفصیل آمده است.