اثبات ولایت صفحه 24

وجوب مراجعه به عترت در تفسیر قرآن

از آنچه گفته شد، مشخّص می گردد که چون تمام علوم قرآن نزد پیغمبر اکرم و پیشوایان دین عَلَیْهِمُ السَّلام- که همان عترت پاکیزه آن سرور باشند- موجود است، باید در کشف علوم قرآن و پی بردن به مرادهای پروردگار، صرفاً به پیغمبر و امام مراجعه کنیم. از این جهت است که مردم نمی توانند به قرآنِ تنها هدایت یابند و کسانی که فقط به قرآن بدون تفسیر و بیان عترت متمسّک شوند، در طریق ضلالت و گمراهی واقع شده اند و می شوند.

کلام «حَسْبُنا کِتابُ الله»، یعنی: کتاب خدا برای ما بس است(1) ، نیز درست نیست و خلاف تصریح پیغمبر صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه است که در حدیث ثقلین فرمود:

«قرآن و عترت هرگز از یکدیگر جدا نمی شوند».

از این جهت است که قرآن راهنمای مردم به سوی پیغمبر و امام است؛ متقابلاً، پیغمبر و امامانِ دین عَلَیْهِمُ السَّلام نیز راهنمای مردم به سوی قرآن اند. خود ایشان می فرمودند:

«ما هرگز برخلاف قرآن سخنی نمی گوییم و هرچه می گوییم از قرآن است».

امیرالمؤمنین عَلَیْهِ السَّلام در ضمن خطبه شریفه خود فرمودند:

«قرآن کلام پروردگار است و نوری است که باید به آن پیروی و اقتدا کرد. پس هرچه می خواهید، از آن بپرسید؛ ولی ]می دانید