- پیشگفتار 1
- خطبه کتاب 3
- وجوب تمسّک به ثقلین (کتاب و عترت) 5
- نتیجه گیری از حدیث ثقلین 7
- راه اثبات موضوع اوّل (افضل و اشرف بودن عترت از تمام مردم): 8
- راه اثبات موضوع دوم (ارجاع تمام امّت به عترت): 8
- راه اثبات موضوع سوم (معصوم بودن عترت از خطا و لغزش): 10
- راه اثبات موضوع پنجم (اینکه عترت خلیفه خدا و رسول اند): 11
- راه اثبات موضوع چهارم (اینکه تمام علم قرآن نزد عترت است): 11
- راه اثبات موضوع ششم (آنکه امامت و خلافت بر حقّ الاهی به آن عترت پاکیزه منحصر است): 13
- راه اثبات موضوع هفتم (اینکه راه هدایت و سعادت منحصر است به تمسّک به عترت و قرآن نیز از عترت جدا نمی شود): 13
- راه اثبات موضوع هشتم (خالی نشدن زمین از عترت و قرآن، تا روز قیامت): 14
- مقصود از عترت 15
- معرّفی عترت در روایات 15
- مفاسد تفسیر قرآن بدون مراجعه به عترت 19
- وجوب مراجعه به عترت در تفسیر قرآن 24
- مثالهایی در این باب 33
- قرآن و علم غیب پیغمبر و امام عَلَیْها السَّلام 36
- لزوم پیروی کامل از قرآن و اهل بیت عَلَیْهِمُ السَّلام 45
- پیغمبر و امام و مأموریت حکم به ظاهر 50
- ولایت تکوینی و تشریعی 58
- بخش اوّل: اثبات ولایت تکوینی پیغمبر اکرم و ائمّه هدی عَلَیْهِمُ السَّلام 66
- فصل اوّل 66
- مقایسه مقام حضرت سلیمان با ائمّه طاهرین 78
- فصل دوم: وجود کتب و آثار تمامی انبیا نزد پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 89
- فصل سوم: علم پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) به تمامیِ علوم اعطا شده به خلایق 97
- فصل چهارم: ولایت و سلطنت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر تمامی کاینات 100
- فصل پنجم: قدرت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 120
- فصل ششم: نفوذ اراده حتمیِ پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) در جسم و صورت انسان 122
- فصل هفتم: اطاعت حیوانات و تصاویر آنان از پیغمبر و امامان (علیهم السّلام) 144
- فصل هشتم: توانایی پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر زنده کردن مردگان 157
- فصل نهم: اطاعت درختان و گیاهان از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 166
- فصل دهم: اطاعت جمادات از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 182
- فصل یازدهم: فرمان برداری ابر و باد از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 193
- فصل دوازدهم: اطاعت آب از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 200
- فصل سیزدهم: اطاعت ملائکه از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 205
- فصل چهاردهم : اطاعت جنّیان و شیاطین از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 210
- بخش دوم: پاسخ به شبهات 212
- فصل اوّل: بررسی آیاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 212
- فصل دوم: بررسی روایاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 264
- معنای غلوّ 298
- تفویض و موارد آن 322
- فصل سوم: بررسی دلایل عقلی 334
- زمینه های انکار فضایل والای چهارده معصوم عَلَیْهِمُ السَّلام 381
- خاتمه: پاسخ به چند سؤال 384
که[ هرگز به شما جواب نمی دهد. از من سؤال کنید تا من از قرآن برای شما خبر دهم».
همین است که فرمود:
«این قرآن کتاب صامِت الاهی است و من کتاب ناطقِ خداوندم».(1)
زین العابدین امام سجّاد عَلَیْهِ السَّلام نیز فرمودند: «امام نمی شود مگر شخص معصوم. عصمت هم در ظاهر خلقت بدن نیست که مردم آن را ببینند؛ از این جهت هم، امام را باید خدا و پیغمبر معیّن کنند».
عرض کردند: معصوم کیست و چیست؟ فرمود: «معصوم کسی است که معتصم و متمسّک به حبل الله باشد- و حبل الله قرآن مجید است- چنان که هیچ گاه ]این دو[ از یکدیگر جدا نشوند، تا روز قیامت. پس امام عَلَیْهِ السَّلام به سوی قرآن و قرآن به سوی امام هدایت می فرماید. این است کلام خدا که فرمود: )إنَّ هذَا الْقُرْآنَ یَهْدِی لِلَّتی هِیَ أقْوَمُ(.(2)
امیرالمؤمنین عَلَیْهِ السَّلام فرمود:
«بترس از آنکه قرآن را به رأی خود تفسیر کنی، مگر آنکه آن را
1- وسائل الشیعه (کتاب القضاء، باب 5): ج 18/20
2- بنی اسرائیل (17)، 9: «این قرآن خلق را به راست ترین و استوارترین طریقه هدایت راهنمایی می کند.» این روایت شریف در تفسیر برهان و نورالثقلین، از کتاب معانی الاخبار صدوق، نقل شده است. کلینی در کتاب شریف کافی، در باب اینکه قرآن راهنمای مردم به سوی امام است، از امام صادق عَلَیْهِ السَّلام نقل کرده است که در تفسیر این آیه شریفه فرمود: «قرآن به سوی امام هدایت می کند».