اثبات ولایت صفحه 35

)رَبِّ اغْفِرْلِی وَهَبْ لِی مُلْکاً لایَنْبَغِی لِأحَدٍ مِنْ بَعْدی(1)( .

پروردگارا، مرا بیامرز و به من پادشاهی ای ببخش که برای احدی بعد از من سزاوار نباشد.

حضرت موسی بن جعفر عَلَیْهِ السَّلام در مورد این آیه می فرماید:

«مقصود سلیمان آن بود که احدی بعد از او نگوید این پادشاهی را به ظلم و جور به دست آورده؛ بلکه واضح باشد که بخششِ خدایی بوده است» .(2)

پیداست که این روایت با آیه شریفه مخالف نیست؛ بلکه مقصود حضرت سلیمان را بیان می کند.

پس ممکن است در قرآن کلامی باشد که ظاهر آن مراد نباشد؛ بلکه قرینه آن در کلام امام عَلَیْهِ السَّلام بیاید که به ما بفهماند ظاهرِ آن آیه مراد پروردگار نیست. هرگاه امام عَلَیْهِ السَّلام مراد پروردگار را معیّن فرمود، روا نیست کسی به ظاهر لفظ تکیه کند و معنی دیگری را طرح و از آن، مطلبی به خلاف بیان ائمّه اثبات کند.

همین طور است روایات بسیاری که در شرح عوالم مخلوقات و شمار آنها وارد شده که به هیچ وجه مخالف قرآن نیست؛ بلکه موافق قرآن و شرح کلمه «عالَمین» است که در سوره حمد و دیگر