اثبات ولایت صفحه 37

مطلب صراحتاً در روایات صحیح و معتبر آمده و نگارنده خود در کتاب مقام قرآن و عترت این موضوع را شرح داده است.

پس باید توجّه داشت آیاتی را که در ابتدا برخلاف این مطلب به نظر می رسد- و بیان می دارد که علم غیب مخصوص خداوند است- با این آیات و روایات جمع کرد و به همه آنها ایمان آورد.

برای مثال، امیرالمؤمنین عَلَیْهِ السَّلام در خطبه شریفه خود فرموده است:

«مراد از آن غیب که احدی آن را نمی داند علم قیامت است».

ابتدای آیه ای که از سوره جنّ ذکر شد نیز دلالت دارد که حضرت رسول صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وقت قیامت را نمی داند. امّا موارد دیگری هم وجود دارد که مراد کلام از نفی علم غیب نفی علم ذاتی بدون یاد گرفتن از خداوند متعال و بدون وراثت از پیغمبر صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه است.

در اینجا به توفیق پروردگار، آیات و روایاتی را برای اثبات علم غیبِ پیغمبر و ائمّه هدی عَلَیْهِمُ السَّلام ذکر می کنیم تا حقّ مطلب در این مورد روشن شود.

از جمله آیاتی که بر علم غیب امام دلالت دارد این آیه شریفه است که خداوند در آن می فرماید:

)وَ ما مِنْ غائِبَهٍ فِی السَّماءِ وَ الْاَرْضِ إلّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ(1)( .

هیچ امر غیبی و ناپیدایی در آسمان و زمین نیست مگر آنکه [علم آن] در کتاب مبین است.(2)