- پیشگفتار 1
- خطبه کتاب 3
- وجوب تمسّک به ثقلین (کتاب و عترت) 5
- نتیجه گیری از حدیث ثقلین 7
- راه اثبات موضوع اوّل (افضل و اشرف بودن عترت از تمام مردم): 8
- راه اثبات موضوع دوم (ارجاع تمام امّت به عترت): 8
- راه اثبات موضوع سوم (معصوم بودن عترت از خطا و لغزش): 10
- راه اثبات موضوع چهارم (اینکه تمام علم قرآن نزد عترت است): 11
- راه اثبات موضوع پنجم (اینکه عترت خلیفه خدا و رسول اند): 11
- راه اثبات موضوع ششم (آنکه امامت و خلافت بر حقّ الاهی به آن عترت پاکیزه منحصر است): 13
- راه اثبات موضوع هفتم (اینکه راه هدایت و سعادت منحصر است به تمسّک به عترت و قرآن نیز از عترت جدا نمی شود): 13
- راه اثبات موضوع هشتم (خالی نشدن زمین از عترت و قرآن، تا روز قیامت): 14
- مقصود از عترت 15
- معرّفی عترت در روایات 15
- مفاسد تفسیر قرآن بدون مراجعه به عترت 19
- وجوب مراجعه به عترت در تفسیر قرآن 24
- مثالهایی در این باب 33
- قرآن و علم غیب پیغمبر و امام عَلَیْها السَّلام 36
- لزوم پیروی کامل از قرآن و اهل بیت عَلَیْهِمُ السَّلام 45
- پیغمبر و امام و مأموریت حکم به ظاهر 50
- ولایت تکوینی و تشریعی 58
- بخش اوّل: اثبات ولایت تکوینی پیغمبر اکرم و ائمّه هدی عَلَیْهِمُ السَّلام 66
- فصل اوّل 66
- مقایسه مقام حضرت سلیمان با ائمّه طاهرین 78
- فصل دوم: وجود کتب و آثار تمامی انبیا نزد پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 89
- فصل سوم: علم پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) به تمامیِ علوم اعطا شده به خلایق 97
- فصل چهارم: ولایت و سلطنت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر تمامی کاینات 100
- فصل پنجم: قدرت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 120
- فصل ششم: نفوذ اراده حتمیِ پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) در جسم و صورت انسان 122
- فصل هفتم: اطاعت حیوانات و تصاویر آنان از پیغمبر و امامان (علیهم السّلام) 144
- فصل هشتم: توانایی پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر زنده کردن مردگان 157
- فصل نهم: اطاعت درختان و گیاهان از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 166
- فصل دهم: اطاعت جمادات از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 182
- فصل یازدهم: فرمان برداری ابر و باد از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 193
- فصل دوازدهم: اطاعت آب از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 200
- فصل سیزدهم: اطاعت ملائکه از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 205
- فصل چهاردهم : اطاعت جنّیان و شیاطین از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 210
- بخش دوم: پاسخ به شبهات 212
- فصل اوّل: بررسی آیاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 212
- فصل دوم: بررسی روایاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 264
- معنای غلوّ 298
- تفویض و موارد آن 322
- فصل سوم: بررسی دلایل عقلی 334
- زمینه های انکار فضایل والای چهارده معصوم عَلَیْهِمُ السَّلام 381
- خاتمه: پاسخ به چند سؤال 384
«إنّا صَنائِعُ رَبِّنا وَ النّاسُ بَعْدُ صَنائعُ لَنا»، صحیح است؟ معنای آن چیست؟
گفتم: دیگر بفرمایید. فرمودند: آیا شما کتاب «درسی از ولایت» را قرائت فرموده اید و به احادیثی که نقل کرده اطمینان دارید، یا خیر؟ و آن را صحیح می دانید، یا نه؟
عرض کردم: دیگر بفرمایید. فرمود: آیا فقها و مجتهدان شیعه درباره ولایت تکوینی و تشریعی بیاناتی فرموده اند و آن را قبول دارند، یا خیر؟
عرض کردم: بسم الله الرّحمن الرّحیم.
امّا جواب سؤال اوّل: در روایات بسیاری، که از 200 روایت بیشتر است، فضیلت و شرافت برآوردن حاجت برادران دینی وارد شده است و به اندازه ای مورد تأکید قرار گرفته که پیغمبر صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه (چنان که در کتاب فقیه، باب اعتکاف نقل شده) فرمود:
«کسی که در برآوردن حاجت برادر دینی خود سعی کند، گویا 9000 سال عبادت کرده است».
امام صادق عَلَیْهِ السَّلام نیز فرموده:
«قضای حاجت مؤمن افضل است از هزار حجّ قبول شده».
پس اگر کسی برای برآوردن حاجات مؤمنی سعی کند و چندین حاجت او را برآورد، آیا صحیح نیست که بگوییم وی قاضی حاجات آن مؤمن شده؟ و اگر حاجات عدّه ای از مؤمنان را برآورد و مایل به این کار باشد، به طوری که خود را مهیّای این کار سازد، آیا صحیح نیست بگوییم: فلان شخص قاضی حاجات