- پیشگفتار 1
- خطبه کتاب 3
- وجوب تمسّک به ثقلین (کتاب و عترت) 5
- نتیجه گیری از حدیث ثقلین 7
- راه اثبات موضوع اوّل (افضل و اشرف بودن عترت از تمام مردم): 8
- راه اثبات موضوع دوم (ارجاع تمام امّت به عترت): 8
- راه اثبات موضوع سوم (معصوم بودن عترت از خطا و لغزش): 10
- راه اثبات موضوع چهارم (اینکه تمام علم قرآن نزد عترت است): 11
- راه اثبات موضوع پنجم (اینکه عترت خلیفه خدا و رسول اند): 11
- راه اثبات موضوع هفتم (اینکه راه هدایت و سعادت منحصر است به تمسّک به عترت و قرآن نیز از عترت جدا نمی شود): 13
- راه اثبات موضوع ششم (آنکه امامت و خلافت بر حقّ الاهی به آن عترت پاکیزه منحصر است): 13
- راه اثبات موضوع هشتم (خالی نشدن زمین از عترت و قرآن، تا روز قیامت): 14
- مقصود از عترت 15
- معرّفی عترت در روایات 15
- مفاسد تفسیر قرآن بدون مراجعه به عترت 19
- وجوب مراجعه به عترت در تفسیر قرآن 24
- مثالهایی در این باب 33
- قرآن و علم غیب پیغمبر و امام عَلَیْها السَّلام 36
- لزوم پیروی کامل از قرآن و اهل بیت عَلَیْهِمُ السَّلام 45
- پیغمبر و امام و مأموریت حکم به ظاهر 50
- ولایت تکوینی و تشریعی 58
- بخش اوّل: اثبات ولایت تکوینی پیغمبر اکرم و ائمّه هدی عَلَیْهِمُ السَّلام 66
- فصل اوّل 66
- مقایسه مقام حضرت سلیمان با ائمّه طاهرین 78
- فصل دوم: وجود کتب و آثار تمامی انبیا نزد پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 89
- فصل سوم: علم پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) به تمامیِ علوم اعطا شده به خلایق 97
- فصل چهارم: ولایت و سلطنت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر تمامی کاینات 100
- فصل پنجم: قدرت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 120
- فصل ششم: نفوذ اراده حتمیِ پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) در جسم و صورت انسان 122
- فصل هفتم: اطاعت حیوانات و تصاویر آنان از پیغمبر و امامان (علیهم السّلام) 144
- فصل هشتم: توانایی پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر زنده کردن مردگان 157
- فصل نهم: اطاعت درختان و گیاهان از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 166
- فصل دهم: اطاعت جمادات از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 182
- فصل یازدهم: فرمان برداری ابر و باد از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 193
- فصل دوازدهم: اطاعت آب از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 200
- فصل سیزدهم: اطاعت ملائکه از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 205
- فصل چهاردهم : اطاعت جنّیان و شیاطین از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 210
- بخش دوم: پاسخ به شبهات 212
- فصل اوّل: بررسی آیاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 212
- فصل دوم: بررسی روایاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 264
- معنای غلوّ 298
- تفویض و موارد آن 322
- فصل سوم: بررسی دلایل عقلی 334
- زمینه های انکار فضایل والای چهارده معصوم عَلَیْهِمُ السَّلام 381
- خاتمه: پاسخ به چند سؤال 384
یعنی باید عذر مردم را بپذیرد و در مورد افرادی که ظاهراً ایمان آورده و شهادتین را بر زبان خود جاری کرده اند- هر چند باطناً معتقد نباشند- احکام ظاهری اسلام را از نماز و روزه و زکات و حجّ و غیره جاری و آنها را در گفتارشان تصدیق فرماید. آری، پیغمبر مأمور است که با نظر به ظاهر افعال و اقوال مردم رفتار کند و علم به باطنِ آنان، که از ویژگیهای مقام نبوّت و رسالت است، در برنامه عادی آن حضرت نیست؛ لذا می فرماید:
)أنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ(1)( .
من بشری همانند شمایم.
ایشان می خواهد، در گفتار و کردار، جنبه بشریِ خود را ثابت فرماید؛ لذا در معاشرت با امّت، از راه عادی بشری تجاوز نمی کند مگر به وقت اعجاز. قرآن نیز او را به سوی همین روش سوق می دهد. در شب معراج هم خداوند به او فرمود:
«یا مَحَمَّدُ، دارِ خَلْقِی».
محمّد، با خلق من مدارا کن.
پیغمبر و امام و مأموریت حکم به ظاهر
خداوند کریم می فرماید: )لا تَجَسَّسُوا((2) .
تجسّس نکنید و به یکدیگر گمان بد نبرید.
نیز، دستور می فرماید که گفتار مؤمنان را تصدیق کنید؛ و
1- . کهف (18)، 11
2- حجرات (49)، 12