اثبات ولایت صفحه 78

در دعای معروف به علویِ مصری هم، که از امام زمان عَلَیْهِ السَّلام نقل شده، چنین آمده است:

«خدایا، از تو درخواست می کنم به حقّ آن اسمی که بنده تو، پیغمبرت (سلیمان)، [تو را بدان خواند و] عرض کرد: پروردگارا، به من مُلکی ببخش که برای احدی بعد از من سزاوار نباشد.

«فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعُاءَهُ وَ أطَعْتَ لَهُ الْخَلْقَ».

پس دعای او را اجابت فرمودی و خلق را فرمان بردار او قرار دادی».

از این دعا، استفاده می شود که حقیقتِ مُلک و پادشاهی سلیمان فرمان برداری خلق است و شرح بعد از آن فقط بیان افراد و انواع و حدود آن است.

مقایسه مقام حضرت سلیمان با ائمّه طاهرین

لفظ مُلک در آیه شریفه ای که مربوط به سلیمان عَلَیْهِ السَّلام است به صفت «عظیم» موصوف نشده است؛ به خلاف آیه ﴿وَ آتَیْناهُمْ مُلْکاً عَظِیماً﴾(1) ، که در انتهای مقدّمه آن را طرح کردیم و به فرمان رواییِ حضرت رسول و ائمّه هدی عَلَیْهِمُ السَّلام مربوط می شود.

پس مُلک سلیمان، نسبت به مُلک آن بزرگواران، عظیم نیست و مُلک محمّد و آل محمّد عَلَیْهِمُ السَّلام است که خداوند آن را به عظمت و بزرگی یاد فرموده، نه ملک سلیمان.