- پیشگفتار 1
- خطبه کتاب 3
- وجوب تمسّک به ثقلین (کتاب و عترت) 5
- نتیجه گیری از حدیث ثقلین 7
- راه اثبات موضوع اوّل (افضل و اشرف بودن عترت از تمام مردم): 8
- راه اثبات موضوع دوم (ارجاع تمام امّت به عترت): 8
- راه اثبات موضوع سوم (معصوم بودن عترت از خطا و لغزش): 10
- راه اثبات موضوع چهارم (اینکه تمام علم قرآن نزد عترت است): 11
- راه اثبات موضوع پنجم (اینکه عترت خلیفه خدا و رسول اند): 11
- راه اثبات موضوع ششم (آنکه امامت و خلافت بر حقّ الاهی به آن عترت پاکیزه منحصر است): 13
- راه اثبات موضوع هفتم (اینکه راه هدایت و سعادت منحصر است به تمسّک به عترت و قرآن نیز از عترت جدا نمی شود): 13
- راه اثبات موضوع هشتم (خالی نشدن زمین از عترت و قرآن، تا روز قیامت): 14
- مقصود از عترت 15
- معرّفی عترت در روایات 15
- مفاسد تفسیر قرآن بدون مراجعه به عترت 19
- وجوب مراجعه به عترت در تفسیر قرآن 24
- مثالهایی در این باب 33
- قرآن و علم غیب پیغمبر و امام عَلَیْها السَّلام 36
- لزوم پیروی کامل از قرآن و اهل بیت عَلَیْهِمُ السَّلام 45
- پیغمبر و امام و مأموریت حکم به ظاهر 50
- ولایت تکوینی و تشریعی 58
- بخش اوّل: اثبات ولایت تکوینی پیغمبر اکرم و ائمّه هدی عَلَیْهِمُ السَّلام 66
- فصل اوّل 66
- مقایسه مقام حضرت سلیمان با ائمّه طاهرین 78
- فصل دوم: وجود کتب و آثار تمامی انبیا نزد پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 89
- فصل سوم: علم پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) به تمامیِ علوم اعطا شده به خلایق 97
- فصل چهارم: ولایت و سلطنت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر تمامی کاینات 100
- فصل پنجم: قدرت پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) 120
- فصل ششم: نفوذ اراده حتمیِ پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السلام) در جسم و صورت انسان 122
- فصل هفتم: اطاعت حیوانات و تصاویر آنان از پیغمبر و امامان (علیهم السّلام) 144
- فصل هشتم: توانایی پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) بر زنده کردن مردگان 157
- فصل نهم: اطاعت درختان و گیاهان از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 166
- فصل دهم: اطاعت جمادات از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 182
- فصل یازدهم: فرمان برداری ابر و باد از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 193
- فصل دوازدهم: اطاعت آب از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 200
- فصل سیزدهم: اطاعت ملائکه از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 205
- فصل چهاردهم : اطاعت جنّیان و شیاطین از پیغمبر و ائمّه هدی (علیهم السّلام) 210
- بخش دوم: پاسخ به شبهات 212
- فصل اوّل: بررسی آیاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 212
- فصل دوم: بررسی روایاتی که برای نفی ولایت تکوینی به آنها استدلال کرده اند 264
- معنای غلوّ 298
- تفویض و موارد آن 322
- فصل سوم: بررسی دلایل عقلی 334
- زمینه های انکار فضایل والای چهارده معصوم عَلَیْهِمُ السَّلام 381
- خاتمه: پاسخ به چند سؤال 384
همچنین، در ضمن آیات شریفه ای که از سوره نمل نقل شد، حضرت سلیمان می فرماید:
)وَ أوتِینا مِنْ کُلِّ شَیْءٍ(.
از هر چیزی،[بهره ای] به ما داده اند.
کلمه «مِنْ» (=از) در این آیه بر «بعضی» دلالت دارد. ایشان نفرموده است: «وَ أوتِینا کُلَّ شَیْءٍ» تا دلالت کند که تمام چیزها به حضرتش داده شده است؛ بلکه آن حضرت فرموده است که فقط «بعضی» چیزها را به ایشان داده اند.
امّا خداوند متعال، درباره علم و دیگر کمالات مولای متّقیان امیرمؤمنان علی عَلَیْهِ السَّلام، در سوره یس می فرماید:
)وَ کُلَّ شَیْءٍ أحْصَیْناهُ فِی إمامٍ مُبِینٍ(.
همه چیز را در وجود مقدّس امام مبین (خلیفه الله) ضبط و احصا کردیم.
پیغمبر اکرم صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه در خطبه مفصّلی، در روز غدیر، فرمود:
«ای مردم! هیچ عملی نیست مگر آنکه خداوند سبحان آن را در من احصا و ضبط فرموده است. من نیز هرچه را می دانم در امام متّقین، علیّ بن ابی طالب، احصا و ضبط کرده ام. هیچ علمی نیست مگر آنکه من آن را به علیّ بن ابی طالب آموخته ام و اوست امام مبین»(1) .
شیخ صدوق از امام باقر عَلَیْهِ السَّلام نقل کرده است:
«چون آیه )وَ کُلَّ شَیْءٍ أحْصَیْناهُ فِی إمامٍ مُبِین( بر پیغمبر
1- بحار: ج 37/ 208