ولایت در اندیشه سیاسی اسلام صفحه 121

-1

اهتمام به معنای آغاز به اقدام عملی جدی است. این روایت ظاهر در وجوب اهتمام به امور مسلمانان است که ملازم با مراحمت است.

2. ابوبصیر گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود:

هر یک از اصحاب ما که یکی از برادرانش در یکی از نیازهایش از او کمک خواهد، ولی او تمام تلاش خود را به کار نگیرد، به راستی که به خدا و رسول او و مؤمنان خیانت کرده است.

ابوبصیر گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: منظورتان از «و مؤمنان» کیست؟ فرمود: از امیرالمؤمنین علی علیه السلام تا آخرینشان.(2)

3. امام صادق علیه السلام فرمود:

إِتَّقُوا اللّهَ وَ کُونُوا إِخْوَهً بَررَهً، مُتَحابّینَ فِی اللّهِ، مُتَواصِلینَ مُتَراحِمینَ تَزاوَرُوا وَ تَلاقُوا وَ تَذاکَرُوا أَمْرَنا وَ أَحْیُوهُ.(3)

از خدا بترسید و برادران نیکوکار هم باشید که در راه خدا همدیگر را دوست می دارند، به یکدیگر رسیدگی می کنند، با هم مهربان اند، به همدیگر سر زنید و با هم دیدار کنید و درباره امر ما با هم سخن گویید و آن را زنده نگه دارید.

وجوب برائت از کفار و منافقین

وجوب برائت از کفار و منافقین

مفاد این حکم این است که نباید با کافران و منافقان رابطه دوستانه داشت و باید آنان را دشمن اسلام و مسلمانان دانست. تفاوت این حکم با قاعده نفی سبیل این است که قاعده نفی سبیل راه تسلط کافران بر مسلمانان را می بندد، ولی در این حکم از رابطه دوستانه با کافران و منافقان نهی شده

1- اصول کافی، ج 2، ص 131.
2- همان، ص 270.
3- همان، ص 140.