ولایت در اندیشه سیاسی اسلام صفحه 32

و باز حق تعالی در قرآن کریم می فرماید:

وَ لا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إلیَ السَّلْمِ و أَنْتُمْ الأَعَلُوْنَ وَ اللّهُ مَعَکُمْ وَ لَنْ یَتِرَکُمْ أعْمالَکُمْ. (محمد: 35)

و سستی نکنید و آنان را به صلح نخوانید، در حالی که شما برترید و خدا با شماست و کارهایتان را ناقص و تباه نمی گرداند.

از رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز نقل شده است که فرمود: «الاسلام یعلو و لا یعلی علیه؛ اسلام، برتر است و چیزی برتر از آن قرار نمی گیرد».(1)

دلیل دیگر بر ولایت نداشتن کافر بر مسلمان این است که تفویض ولایت الهی، عزتی برای ولیّ است و خداوند به کافران عزت نداده است.

وَ لِلّهِ خَزائِنُ السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ وَ لکِنَّ الْمُنافِقینَ لا یَفْقَهُونَ. (منافقون: 8)

و عزت از آن خدا و رسول او و از آن مؤمنان است، ولی منافقان نمی دانند.

به جز این دلایل که حرمت ولایت کافر بر مسلمان را به عنوان یکی از فروع قاعده «نفی سبیل» ثابت می کند، قرآن کریم، به صراحت، مؤمنان را از پذیرش ولایت کافران باز می دارد:

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْکافِرینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤمِنینَ. (نساء: 144)

ای کسانی که ایمان آورده اید، کافران را به جای مؤمنان، ولیّ خود نگیرید.

ب) توانایی های لازم

ب) توانایی های لازم

ویژگی دوم ولیّ، توانایی بر عهده گرفتن مسئولیت های ناشی از ولایت است. جعل ولایت در تمامی حدود و مراحل آن، مسئولیت هایی برای ولیّ