ولایت در اندیشه سیاسی اسلام صفحه 34

إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الّذینَ امَنُوا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلاهَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکوه وَ هُمْ راکِعُونَ. (مائده: 55)

همانا ولیّ شما، خداوند و رسول او و آنانی هستند که ایمان آوردند، همانان که نماز بر پا می دارند و زکات می پردازند، در حالی که در رکوعند.

شیوه دیگر اعلام ولایت،اعلام ولایت گروهی با افراد معین است:«وَماأَرْسَلْنامِنْ رَسُولٍ إِلاّ لِیُطاعَ بِإِذْنِ اللّهِ؛ و رسولی را نفرستادیم مگر اینکه به اذن خدا، فرمان برده شود». (نساء: 64)

همچنین ممکن است افرادی نامعین، با بیان وصفی عام به ولایت منصوب شوند: «أَلرِّجالُ قَوّامُونَ عَلَی النِّساء؛ مردان بر زنان قیمومت و سرپرستی دارند». (نساء: 34)

سرانجام ممکن است که یک ولیّ با اختیارات ناشی از ولایت، بخشی یا همه ولایت خود را به دیگری تفویض کند، مانند: نصب استاندار یا قاضی برای مناطق مختلف کشور اسلامی به وسیله رسول خدا صلی الله علیه و آله یا امیرالمؤمنین علی علیه السلام.

4. ولایت رسولان الهی

اشاره

4. ولایت رسولان الهی

زیر فصل ها

الف) اثبات ولایت رسولان الهی

ب) ادله خاص ولایت خاتم رسل، حضرت محمدبن عبداللّه صلی الله علیه و آله

ج) گستره ولایت رسول خدا صلی الله علیه و آله

الف) اثبات ولایت رسولان الهی

الف) اثبات ولایت رسولان الهی

مقام رسالت مقامی است که حق تعالی به بندگان برگزیده اش تفضل می کند. رسول، سفیر الهی است که کلام خداوند را از فرشته ای که می بیند و سخنش را می شنود، می گیرد و به مردم ابلاغ می کند.(1) این مقام با وجود عظمت و مجد و کرامت، به خودی خود، مستلزم ولایت نیست و رسول در مقام رسالت، تنها مبلّغ پیام خداوند در میان مردم است. آیت الله محمدباقر ملکی