ولایت در اندیشه سیاسی اسلام صفحه 41

صفحه 41

مَنْ یَعْصِ اللّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً مُبینا. (احزاب: 36)

و هرگاه خدا و رسول او امری را لازم بدانند، هیچ مرد مؤمن و زن مؤمنه ای حق اختیار امری از خودشان را ندارند و هر کس خدا و رسول او را فرمان نبرد، همانا آشکارا به سختی گمراه گشته است.

البته این آیات، تنها بخشی از آیات بیانگر ولایت رسول خدا صلی الله علیه و آلههستند و دست کم در این مسئله، به سی آیه دیگر نیز می توان استشهاد کرد. روایت های بسیاری نیز به ولایت رسول خدا صلی الله علیه و آلهدلالت صریح دارند. از جمله، عملکرد خود ایشان در تأسیس حکومت در مدینه و تدوین قانون اساسی آن و قرار گرفتن در رأس این حکومت که در هیچ یک با کسی مشورت نکرد و رأی و نظر کسی را نپرسید. همچنین رسول خدا صلی الله علیه و آله در روز غدیر با پرسش: «أَلَسْتُ اَوْلی بِکُمْ مِنْ أنْفُسِکُمْ؛ آیا من از خود شما بر شما سزاوارتر نیستم؟»،(1) از مردم به ولایت خویش اعتراف گرفت.

دلیل دیگر، چگونگی بیعت گرفتن ایشان از مردم است که بیعت را به اطاعت مطلق می گرفت، نه بیعت مشروط یا بیعت به معنای تفویض اختیار خود به رسول خدا صلی الله علیه و آله. ایشان ولایت خود بر بیعت کننده را از قبل ثابت می گرفت و از بیعت کننده تنها پذیرش آن را می خواست. در ادعیه مأثوره و زیارت های رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز به برخی از صفات آن بزرگوار اشاره شده که بیانگر مقام ولایت ایشان است، مانند: «امام الرحمه؛ امام رحمت»،(2) «قائد الخیر؛


1- نهج الحق و کشف الصدق، ص 173.
2- سیدمحمدباقر موحد ابطحی، الصحیفه الباقریه و الصادقیه الجامعه، موسسه الإمام المهدی علیه السلام، 1381، چ اول، ص 199.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه