ولایت در اندیشه سیاسی اسلام صفحه 48

صفحه 48

شده است. در این نوشتار به این اشکال، به اجمال پاسخ داده می شود.

در برخی آیات آمده است که رسول خدا صلی الله علیه و آله حفیظ و وکیل بر مردم نیست. چنان که مفسران توضیح داده اند منظور این آیات آن است که پیامبر، نگهبان و وکیل اعمال مردم نیست و امر رسالت، اختیار مردم را سلب نمی کند.

«جبّار» به معنای «سلطه گری است که اختیار طرف مقابل را سلب می کند»(1) و البته این معنا را نمی توان بر غیر حق تعالی اطلاق کرد. «مصیطر» نبودن رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز به همین دلیل است.

بخش دیگر این آیات تنها وظیفه رسول خدا صلی الله علیه و آله را ابلاغ، تبشیر، انذار و تذکیر خوانده است. درباره این آیات باید گفت که این آیات تنها درباره مقام رسالت ایشان است و نه مقام ولایت. رسول خدا صلی الله علیه و آلهحتی مقام ولایت خویش را باید به مردم ابلاغ کند و ابلاغ آن بخشی از وظایف مقام رسالت ایشان است. ولایت ایشان، هر چند مستلزم اقتدار سیاسی است، ولی مردم باید آن را همچون ابعاد دیگر دین با دل و جان و نه با اقتدار سیاسی بپذیرند. آیات 59 تا 65 سوره نساء که بخشی از آن نقل شد، بیانگر همین نکته است. افزون بر این، ولایت سیاسی، خود، از ابزار ابلاغ، تبشیر و انذار و تذکیر است و این آیات نیز، به هر حال، نمی توانند ناقض ولایت سیاسی رسول خدا صلی الله علیه و آله به شمار آیند. برخی از دستورهایی که به رسول خدا صلی الله علیه و آله و مؤمنان در قرآن کریم داده شده است، بدون ولایت و اقتدار سیاسی


1- التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج 2، ص 46.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه