ولایت در اندیشه سیاسی اسلام صفحه 49

امکان عمل به آنها نیست. برای نمونه:

وَ قاتِلُوهُمْ حَتّی لا تَکُونَ فِتْنَهٌ وَ یَکُونَ الدِّینُ لِلّهِ. (بقره:193)

با آنان (کافران) بجنگید تا فتنه نماند و دین تنها برای خدا باشد.

فَإِنْ لَمْ یَعْتَزِلُوکُمْ وَ یُلْقُوا إِلَیْکُمْ السَّلَمَ وَ یَکُفُّوا أَیَدیهَمْ فُخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَیْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ أُولئکُمْ جَعَلْنا لَکُمْ عَلَیْهِمْ سُلْطانا مُبینا. (نساء: 91)

پس اگر از درگیری با شما دست نکشیدند و پیشنهاد صلح نکردند و دست از شما نکشیدند، پس آنان را هر کجا یافتید، بگیرید و بکشید و آنان کسانی اند که ما برای شما، بر آنان تسلطی آشکار قرار دادیم».

البته در اینجا باید پرسید که آیا این تسلط آشکار، چیزی به جز اقتدار سیاسی است؟

فَإِذا إِنْسَلَخَ الأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِکینَ حَیْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ کُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاهَ وَ اَتُوا الزَّکاهَ فَخَلُّوا سَبیلَهُمْ إِنَّ اللّه غَفُورٌ رَحیمٌ. (توبه: 5)

پس هنگامی که ماه های حرام پایان گرفت، مشرکان را هر کجا یافتید، بکشید و بگیرید و محاصره شان کنید و در هر کمینگاهی در کمینشان بنشینید پس اگر توبه کردند و نماز به پای داشتند و زکات پرداختند، رهاشان سازید، همانا خداوند، آمرزنده مهربان است.

این گونه فرمان ها را _ که مانند آن در قرآن کریم فراوان است _ بدون اقتدار سیاسی و اجتماعی نمی توان اجرا کرد.

اشکال دومی که بر ولایت سیاسی رسول خدا صلی الله علیه و آله وارد کرده اند، این است که در حکومت ایشان ارکان و عناصر یک دولت دیده نمی شود.

«اگر پیامبر دولتی سیاسی تأسیس کرد، یا اگر دست کم تأسیس آن را آغاز کرد، به چه دلیل این «دولت» فاقد اکثر ارکان دولت هر قدرت دنیوی بود؟ به چه دلیل موفق به شناخت شیوه این دولت در نصب قاضیان و والیان