ولایت در اندیشه سیاسی اسلام صفحه 7

صفحه 7

است.

در این نوشتار، منظور از «ولایت» حق حاکمیت سیاسی و زمام داری امور جامعه است که با چهار معنای نخست، بیش از دو معنای دیگر تلازم دارد. حاکمیت سیاسی در عرف مسلمانان با واژه هایی مانند: «خلافت»، «امامت»، «امارت» و «امر» نام گذاری شده است و به حاکم و زمام دار، «خلیفه»، «امام»، «امیر» و «امیرالمؤمنین» گفته اند. به هر صورت، «ولایت»؛ یعنی سزاوار بودن به حاکمیت و زمام داری و «ولی» کسی است که سزاوار حاکمیت و زمام داری جامعه اسلامی است.

دو _ انتخاب

دو _ انتخاب

معنای این واژه، «گزینش» است. در عرف سیاسی سال های اخیر در ایران، این واژه به معنای «گزینش با رأی مردم» به کار رفته است.(1) امروزه انتخاب ممکن است با رأی گیری و گاه با همه پرسی به گونه مستقیم یا غیر مستقیم (به وسیله نمایندگان مردم) انجام شود. «رأی اهل حل و عقد (رأی خبرگان جامعه)» و «اجماع (اتفاق نظر امت)» راه هایی هستند که فقهای اهل سنت برای انتخاب برگزیده اند.

سه _ انتصاب

سه _ انتصاب

انتصاب به معنای «گماشتن» است. این واژه در عرف سیاسی سال های اخیر در ایران به معنای «گماشتن و نصب به مقام حاکمیت از طریق نصب یا تفویض الهی» به کار رفته است.(2) گاهی این واژه همراه با واژه «کشف» به کار


1- برای نمونه، نک: مجله حکومت اسلامی شماره های 8 و 18؛ و نیز: سعید حجاریان، جمهوریت، صص 801 _ 807.
2- همان.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه