آیات ولایت جلد 4 (پاسخ گویی به شبهات آیات تطهیر) صفحه 132

1- تفسیر، طبری، ج 22، ص 7؛ تفسیر، ابن کثیر، ج 3، ص 415؛ الدرّالمنثور، ج 5، ص 198.

اندیشه های صفریّه (یکی از گروههای انشعابی خوارج) را از او آموختند، آن گاه به مدینه بازگشت. حاکم مدینه او را خواست، ولی وی پنهان شد تا این که در سال 105 ق از دنیا رفت.(1)

شخصیت عکرمه از دو زاویه زیر قابل بررسی است

الف - فکری:

عکرمه از نظر فکری از خوارج محسوب می شود.

ابن ابی الحدید می نویسد:

از مشهورترین کسانی که اندیشه خارجی داشتند و از خوارج محسوب می شدند و سخن علی علیه السّلام درباره آنان به تحقق پیوسته، عکرمه است.(2))

از مبرد نقل شده است که از اندیشمندانی که طرفدار خوارج بودند، عکرمه است.(3)

با توجه به اسناد و مدارک، شکی باقی نمی ماند که عکرمه طرفدار و از مبلغان خوارج بوده است، بخصوص این که شش ماه در یمامه و نزد «نجده بن عامر» مانده است و با او به عنوان امیرالمؤمنین بیعت کرده و از آن جا نیز به