آیات ولایت جلد 4 (پاسخ گویی به شبهات آیات تطهیر) صفحه 138

1- التحریر، الطاووسی، ص 436، شماره 314.

2- من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 80؛ مجمع الرجال، ج 4، ص 145؛ منتهی المقال فی احوال الرجال، ج 4، ص 314؛ نقدالرجال، ج 3، ص 210.

3- بحار، ج 36، ص 45.

4- التفسیر و المفسرون، ج 1، ص 359.

5- همان، ص 358.

استاد معرفت با استفاده از روایت کشی پاسخ می دهد که جمله «کان منقطعا الی ابی جعفر» مؤید این است که وی از اصحاب خاص امام باقر علیه السّلام بوده است، ولی جمله «کان یری رأی الخوارج» را حدس راوی می شمارد؟!(1)

در پاسخ علامه مجلسی نیز پاسخی ارائه نمی کند و تنها به این جمله بسنده می کند که علامه مجلسی این سخن را از روی مجادله گفته است(2) و برای ثقه بودن او نیز تنها به قول «ابن حجر» از اهل سنت بسنده کرده است.(3)

نقد

1- با مراجعه به این روایت روشن می شود که هر دو جمله از راوی است. عبارت چنین است:

«و کان یری رأی الخوارج و کان منقطعا الی ابی جعفر علیه السّلام»، ولی استاد معرفت جمله اول را حدس راوی و جمله دوم را - که آن هم از راوی است - حدس راوی ندانسته است؟