راه نجات صفحه 103

دماءمه و أصلح ذات بیننا و بینهم و اهدهم ... یعنی خدایا ما و آنان را از ریختن خون همدیگر حفظ کن، و بین ما و آنان را اصلاح کن، و آنان را از ضلالت و گمراهی نجات ده و هدایت فرما، تا حق را بشناسند و از باطل و گمراهی و ظلم پرهیز نمایند، نزد من محبوب تر می باشد و خیر شما خواهد بود. پس آن دو نفر گفتند: یا امیرالمؤمنین ما نصیحت شما را پذیرفتیم و به آن عمل خواهیم نمود.(1)

(نمونه، ادب ائمه اهل البیت)

مرحوم علامه حلّی در کتاب قواعد گوید: یا امیرالمؤمنین ما نیز موعظه و ادب شما را می پذیریم و به شما عمل خواهیدم نمود.

سپس گوید: امیرالمؤمنین(علیه السلام) جز این چه کاری می توانست انجام بدهد؟ با آن خون دل ها و غصّه هایی که پیاپی بر قلب او وارد کردند، و فرمود: صبرت و فی العین قذی و فی الحلق شجی أری تراثی نهباً ... .(2) تا این که گوید: چه کنند امیرالمؤمنین و فرزندان معصوم او(علیهم السلام) و علمای ربّانی شیعه که پیرو آنان هستند، و با مردمی که در سرکشی و خروج از دین به جایی رسیده اند که خداوند در دنیا و آخرت آنان را لعنت نموده است؟!

سپس گوید: ای خواننده محترم، تو را به خدا سوگند، آیا خداوند در قرآن نمی فرماید: «إِنَّ الَّذِینَ یُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِیناً»(3) و آیا امام بخاری آنان را که از اعلام آنان است در صحیح بخاری [به گمان آنان] از پیامبران خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) نقل نکرده که فرمود: «فاطمه بضعه منّی فمن أغضبها أغضبنی»؟(4)

و آیا امام بخاری در صحیح خود روایت نکرده که حضرت فاطمه(علیهاالسلام) بر آن دو نفر خشم نمود و با آن ها سخن نگفت تا از دنیا رحلت نمود؟(5)

در کتاب امالی صدوق روایت مفصّلی از رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) نقل شده که در بخشی از آن رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) درباره اهل بیت خود می فرماید: «إنّهم أهل بیتی

1- - احقاق الحق، ج1/62.
2- - نهج البلاغه، ج1/31.
3- - احزاب/57.
4- - صحیح بخاری، ج5/36.
5- - صحیح بخاری، ج4/968/185.