- فضایل اهل البیت(علیهم السلام) از زبان معصومین(علیهم السلام) 8
- اهمیت ارتباط با آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 10
- ائمه هدایت و ائمه ضلالت 14
- راه های ارتباط با محمّد و آل محمّد(علیهم الصلاه و السلام) 15
- شکر نعمت ولایت آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 25
- ولایت محمّد و آل محمّد و نجات در دنیا و آخرت 29
- برکات دوستی با آل محمّد(علیهم السلام) 31
- محبّت اهل البیت(علیهم السلام) و ارفاق ملک الموت 34
- در قیامت هر جمعیتی را با امام و پیشوای آنان صدا می زنند 38
- زیارت قبور رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) و ائمه معصومین(علیهم السلام) 39
- ثواب زیارت امیرالمؤمنین(علیه السلام) 41
- ثواب زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عاشورا 42
- ثواب زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عرفه 42
- زیارت امام حسین(علیه السلام) روز اول رجب و اول شعبان و نصف آن ها 43
- زیارت امام حسین(علیه السلام) در کربلا شب اول و وسط و شب قدر و شب آخر ماه رمضان 44
- عنایات آل محمّد(علیهم السلام) به شیعیان و دوستان خود 45
- زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عاشورا 45
- بشارت های رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) درباره شیعیان ودوستان امیرالمؤمنین(علیه السلام) 51
- انتظار فرج آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 55
- دعا برای فرج آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 59
- استغاثه به حضرت مهدی و ائمه دیگر(علیهم السلام) 60
- نگاه به چهره مبارک امیرالمؤمنین(علیه السلام) 65
- نجات ذریّه فاطمه(علیهاالسلام) و منسوبین او از آتش دوزخ 67
- مجالس ذکر آل محمّد(علیهم السلام) 70
- نشستن در مجالس ذکر خداوند 71
- ذکر فضائل و مصائب آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 72
- مذاکره احادیث و احیای معارف اهل البیت(علیهم السلام) 74
- صله و احسان به آل محمّد(علیهم السلام) و شیعیان آنان 76
- اقامه مجالس عزا برای مصائب محمّد آل محمّد(علیهم السلام) 79
- گریه برای مظلومیت اهل البیت به ویژه سیدالشهداء و عزیزان و اهل البیت آن حضرت(علیهم السلام) 82
- خواندن شعر در مصائب امام حسین(علیه السلام) 84
- پاداش یاد امام حسین(علیه السلام) 85
- پاداش غم و اندوه در مصائب آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 86
- اسباب دوری از محمّد وآل محمّد(علیهم السلام) 88
- راه های جدا شدن از آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) به طور تفصیل 90
- آزار به محمّد و آل محمّد(علیهم السلام) 102
- آزار به حضرت فاطمه زهرا(علیهاالسلام) 104
- ناله حضرت فاطمه(علیهاالسلام) در قیامت 105
- ورود فاطمه(علیهاالسلام) به صحرای محشر 106
- آزار به اهل بیت رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) 112
- آزار به شیعیان محمّد و آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 113
الَّذِینَ یُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِیناً»(1) آیا این جز تأیید و تصویب ظالم و تهوّر و جرأت بر انجام ظلم است؟!
در کتاب شواهد التنزیل از زیدبن علی بن الحسین(علیه السلام) نقل شده که او موی خود را گرفته بود و می گفت: پدرم علی بن الحسین موی خود را گرفته بود ... و امیرالمؤمنین(علیه السلام) موی خود را گرفته بود و می فرمود: رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) موی خود را گرفته بود و فرمود: هر کس به یک موی من آزار رساند، به من آزار رسانده است، و هر کس به من آزار رساند، به خداوند آزار رسانده است، و هر کس به خدا آزار رساند، خداوند به اندازه گنجایش آسمان ها و زمین او را لعنت خواهد نمود، و هیچ عمل واجب و مستحبّی را از او قبول نخواهد کرد.(2) (نمونه، من آذی شعره منّی)
حدیث فوق در تعدادی از کتب اهل سنّت مانند شواهدالتنزیل حسکانی و تاریخ دمشق ابن عساکر و کشف الغمّه اربلی و ینابیع المودّه قندوزی نقل شده است و در کتب شیعه نیز فراوان نقل شده مانند عیون اخبار الرضا و امالی صدوق و امالی شیخ طوسی و دلائل الإمامه طبری و بحارالأنوار مجلسی و مستدرک السفینه نمازی و ...
مؤلف گوید: با توجّه به حدیث فوق باید مردم از ظلم به آل محمّد و ذریّه آن حضرت بترسند. ولا حول و لا قوّه إلّا بالله.
ناله حضرت فاطمه(علیهاالسلام) در قیامت
در کتاب ثواب الأعمال از رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) نقل شده که فرمود: هنگامی که قیامت برقرار می شود فاطمه(علیهالسلام) با گروهی از زن های منسوب به او وارد قیامت می شود، و به او گفته خواهد شد: داخل بهشت شو، و او می گوید: داخل بهشت نمی شوم تا بدانم بعد از من با فرزندم (حسین) چه شده است؟
از این رو به او گفته می شود: به قلب قیامت بنگر، و چون می نگرد، حسین خود را می بیند که ایستاده است و سر در بدن او نیست، پس ناله ای می زند، و من نیز به خاطر ناله او ناله ای می زنم، و ملائکه نیز به خاطر ناله [جان سوز] او ناله می زنند، و در آن هنگام خدای عزّوجلّ خشم می کند، و به آتشی که به آن هَبْهَب می گویند - و هزار سال بر آن دمیده شده تا سیاه شده است، وهرگز نسیمی داخل آن نمی شود و
1- - احزاب/57.
2- - شواهد التنزیل، ج2/142.