راه نجات صفحه 12

عبدالله بن ابی یعفور گوید: امام صادق(علیه السلام) با شنیدن سخنان من برآشفت و نشست و خشمگین شد و فرمود: دین ندارد کسی که دیانت خود را با ولایت امام جائر و ظالم - که منصوب از طرف خداوند نیست - انجام می دهد، و باکی نیست بر کسی که دیانت خود را با ولایت و راهنمایی امام عادل و منصوب از طرف خداوند انجام می دهد. گفتم: آیا راستی آن ها دین ندارند، و بر این ها باکی نیست؟ فرمود: مگر تو سخن خدای عزّوجلّ را نشنیده ای که می فرماید: «اللَّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ»(1)

یعنی خداوند مؤمنین[و شیعیان ما] را از تاریکی های گناهان خارج می کند و به نور توبه و مغفرت داخل می نماید، و این به خاطر پذیرفتن ولایت امام عادل من عندالله است، و درباره دیگران خداوند می فرماید: «وَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَوْلِیاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُماتِ» و مقصود این است که پیروان طاغوت ها، اوّل دارای نور اسلام بودند و چون ولایت امام جائر را پذیرفتند از نور اسلام خارج و به ظلمات و تاریکی های کفر وارد شدند، از این رو خداوند آنان را همانند کفّار داخل آتش نمود و آتش را بر آنان واجب کرد، چنان که می فرماید: «أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِیها خالِدُون َ»(2) (نمونه، و یتولون فلاناً و فلاناً)

امام باقر(علیه السلام) می فرماید: خداوند تبارک و تعالی سوگند یاد نمود و می فرماید: من هر مسلمانی که دیانت خود را با پذیرفتن ولایت هر امام جائر و ستمگری - که منصوب از ناحیه خداوند نیست - انجام بدهد، من او را عذاب خواهم نمود، گرچه اعمال او نیک و پسندیده باشد، و نیز سوگند یاد نموده، که از هر مسلمانی که دیانت خود را با ولایت و پیروی از هر امام عادلی - که از ناحیه خداوند منصوب شده - انجام بدهد، بگذرد و او را عفو نماید، گرچه گنهکار و اهل ظلم باشد.(3)

(نمونه، کل امام جائر)

رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: هر کس بمیرد و به امام عادلی [ که از ناحیه خداوند باشد] اقتدا نکرده باشد، مردن او مردن زمان جاهلیّت است. فضیل بن یسار گوید: به امام صادق(علیه السلام) گفتم: آیا رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) چنین چیزی را فرموده است؟ فرمود: به خدا سوگند آری، گفتم: آیا هر که از دنیا برود و امام عادلی برای او نباشد، مردن او مردن زمان جاهلیت است، فرمود: آری.(4) (نمونه، و لیس علیه امام)

1- - بقره/257.
2- - همان، ص375 ح3
3- - همان، ص376 ح4و5
4- - همان، ص376.