- فضایل اهل البیت(علیهم السلام) از زبان معصومین(علیهم السلام) 8
- اهمیت ارتباط با آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 10
- ائمه هدایت و ائمه ضلالت 14
- راه های ارتباط با محمّد و آل محمّد(علیهم الصلاه و السلام) 15
- شکر نعمت ولایت آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 25
- ولایت محمّد و آل محمّد و نجات در دنیا و آخرت 29
- برکات دوستی با آل محمّد(علیهم السلام) 31
- محبّت اهل البیت(علیهم السلام) و ارفاق ملک الموت 34
- در قیامت هر جمعیتی را با امام و پیشوای آنان صدا می زنند 38
- زیارت قبور رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) و ائمه معصومین(علیهم السلام) 39
- ثواب زیارت امیرالمؤمنین(علیه السلام) 41
- ثواب زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عاشورا 42
- ثواب زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عرفه 42
- زیارت امام حسین(علیه السلام) روز اول رجب و اول شعبان و نصف آن ها 43
- زیارت امام حسین(علیه السلام) در کربلا شب اول و وسط و شب قدر و شب آخر ماه رمضان 44
- عنایات آل محمّد(علیهم السلام) به شیعیان و دوستان خود 45
- زیارت امام حسین(علیه السلام) روز عاشورا 45
- بشارت های رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) درباره شیعیان ودوستان امیرالمؤمنین(علیه السلام) 51
- انتظار فرج آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 55
- دعا برای فرج آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 59
- استغاثه به حضرت مهدی و ائمه دیگر(علیهم السلام) 60
- نگاه به چهره مبارک امیرالمؤمنین(علیه السلام) 65
- نجات ذریّه فاطمه(علیهاالسلام) و منسوبین او از آتش دوزخ 67
- مجالس ذکر آل محمّد(علیهم السلام) 70
- نشستن در مجالس ذکر خداوند 71
- ذکر فضائل و مصائب آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) 72
- مذاکره احادیث و احیای معارف اهل البیت(علیهم السلام) 74
- صله و احسان به آل محمّد(علیهم السلام) و شیعیان آنان 76
- اقامه مجالس عزا برای مصائب محمّد آل محمّد(علیهم السلام) 79
- گریه برای مظلومیت اهل البیت به ویژه سیدالشهداء و عزیزان و اهل البیت آن حضرت(علیهم السلام) 82
- خواندن شعر در مصائب امام حسین(علیه السلام) 84
- پاداش یاد امام حسین(علیه السلام) 85
- پاداش غم و اندوه در مصائب آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 86
- اسباب دوری از محمّد وآل محمّد(علیهم السلام) 88
- راه های جدا شدن از آل محمّد(صلوات الله علیهم اجمعین) به طور تفصیل 90
- آزار به محمّد و آل محمّد(علیهم السلام) 102
- آزار به حضرت فاطمه زهرا(علیهاالسلام) 104
- ناله حضرت فاطمه(علیهاالسلام) در قیامت 105
- ورود فاطمه(علیهاالسلام) به صحرای محشر 106
- آزار به اهل بیت رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) 112
- آزار به شیعیان محمّد و آل محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) 113
خداوند را مقدّم بر امر مردم می کنند، و حکم خداوند را نیز مقدّم بر حکم مردم می نمایند، و درباره امامان جور می فرماید: «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ»(1)
یعنی آنان مردم را به طرف آتش دعوت می کنند، و امر خود را مقدّم بر امر خداوند می کنند، و حکم خود را مقدّم بر حکم خداوند می نمایند، و برخلاف حکم کتاب خدا، به هواهای نفسانی خود عمل می کنند.(2)
(نمونه، یقدّمون امر الله)
ابوبصیر گوید: از امام صادق(علیه السلام) شنیدم که می فرمود: همواره در دنیا دو امام وجود دارد: اما شایسته و امام فاجر، و خداوند درباره امام شایسته می فرماید: «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا» و درباره امام جور می فرماید: « وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ ِ وَ یَوْمَ الْقِیامَهِ لا یُنْصَرُونَ »(3)
(نمونه، الّا و فیهما امامان)
ائمه هدایت و ائمه ضلالت
در قرآن ائمه ضلالت به نام جِبت و طاغوت و فواحش نامیده شده اند.
امام صادق(علیه السلام) می فرماید: هنگامی که آیه «یَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِم» نازل شد، مردم گفتند: یا رسول الله مگر شما امام همه مردم نیستند؟ فرمود: من رسول الله و فرستاده او هستم برای همه مردم، و لکن بعد از من امامانی از اهل بیت من از طرف خداوند برای مردم خواهند بود، و آنان قیام به امامت خود می نمایند. سپس فرمود: آگاه باشید که هر کسی ولایت امامان از اهل بیت مرا بپذیرد و آنان را تصدیق کند و از آنان پیروی نماید از من خواهد بود، و زود است که در قیامت مرا ملاقات کند.
سپس فرمود: آگاه باشید که هر کس به آنان ظلم کند، و یا به ظالمین آنان کمک نماید و امامت آنان را تکذیب نماید، از من نخواهد بود، و مرا ملاقات نخواهد کرد، و من از او بیزار خواهم بود.(4)
(نمونه، الست امام الناس)
محمدبن منصور گوید: از عبدصالح(موسی بن جعفر علیه السلام) درباره آیه « إِنَّما حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ»(5) سوال کردم و آن حضرت فرمود: قرآن ظاهری دارد و باطنی دارد، و جمیع آنچه
1- - قصص/41.
2- - همان، ص52.
3- - همان، ص52.
4- - بصائرالدرجات، ص53.
5- - اعراف/33.