راه نجات صفحه 23

و علیک بصلاه اللیل فإنَّ رسول الله(صلی الله علیه و آله و سلّم) حثّ علیها و قال: من ختم له بقیام اللیل ثمّ مات فله الجنّه ...

و علیک بصله الرحم، فإنّها تزید فی العمر.

و علیک بحسن الخلق فإنّ رسول الله(صلی الله علیه و آله و سلّم) قال إنّکم لن تسعوا بأموالکم فسعوهم بأخلاقکم.

و علیک بصله الذریّه العلویه، فإنّ الله تعالی قد أکدّ الوصیه فیهم و جعل مودّتهم أجر الرساله و الإرشاد فقال تعالی: « قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی»(1)

...

یعنی بر تو باد به ... و بر تو باد به احسان به ذریه علویه چرا که خداوند سفارش اکیدی درباره آنان فرموده و محبّت و مودّت آنان را پاداش رسالت خود قرار داده و فرموده است: « قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً ... » و رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) نیز فرموده است: من از چهار گروه این امّت روز قیامت شفاعت می کنم، گر چه با گناه همه اهل دنیا آمده باشند: 1- کسی که ذریّه مرا یاری کرده باشد، 2- کسی که مال خود را صرف ذریّه من کرده باشد، هنگام تنگنائی، 3- کسی که ذریّه مرا با زبان و قلب خود دوست داشته باشد، 4- کسی که برای انجام حوائج ذریّه من - در آن هنگام که آواره و طرد شده باشند - کوشیده باشد.

امام صادق(علیه السلام) نیز فرمود: روز قیامت منادی خداوند با صدای بلند می گوید: ای مردم گوش فرا دهید تا حضرت محمّد(صلی الله علیه و آله و سلّم) با شما سخن بگوید، و همه خلایق گوش فرا می دهند، و پیامبرخدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) می فرماید: ای مردم هر کس به من حقی دارد، و یا به خاطر من عملی نیکی را (درباره ذریّه من ) انجام داده است، به پا خیزد تا من پاداش او را بدهم» و مردم می گویند: پدران و مادران ما فدای شما باد، چه حقی و چه منّتی و چه عمل خیری ما برای شما انجام داده ایم که بر شما منّت داشته باشیم؟ بلکه خدا و شما بر ما و همه خلایق منّت دارید، پس رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) می فرماید: آری هر کس یکی از اهل بیت مرا پناه داده باشد، و یا به او احسانی نموده باشد، و یا لباسی به او پوشانده باشد، و یا او را اطعام نموده باشد، تا من پاداش او را بدهم» پس گروهی از مردم که چنین کارهایی را کرده اند برمی خیزد، و ندایی از طرف خداوند می رسد که: «ای محمّد و ای حبیب من، من پاداش آنان را به تو واگذار نمودم و تو آنان را در هر کجای از